First Day of School

Vandaag begint het gewone leven weer.

Niet iedereen komt even fris en fruitig uit bed vanochtend om zeven uur, maar het moet toch echt. Het tempo gelijk een paar tandjes omhoog geschroefd. En de relaxte kan-mij-het-schelen-als-je-om-twaalf-uur-nog-in-pyjama-zit mama is weer verdwenen.

Een akelige slavendrijver is er voor in de plaats gekomen. Hup hup hup jongens! Wassen, aankleden, eten, tanden poetsen en … op naar school.

Mijn streven is weer lekker met z’n allen op de fiets te springen, maar de flinke hoeveelheid regendruppels doet me toch maar weer het hele spul in de auto laden. Morgen hopelijk een herkansing. Want ik ben vol goede bedoelingen. [Maar dan moeten de weersgoden wel een beetje mee werken natuurlijk =)]

Today it's business as usual again.

Not everyone has a bright and perky start this morning at seven, but No Mercy. We have to increase the pace a few nudges. And the easy does it why-should-it-bother-me-you’re-still-in-your-PJ’s-at-noon mommy has vanished.

Instead there’s this horrible slave driver. Go go go guys! Get washed, dressed, eat your breakfast, go brush your teeth and….off to school again!

My goal is to ride our bikes again, but the countless number of raindrops make me decide to load everyone in the car. Do hope I get another chance tomorrow. Because my heart is full of good intentions. [If only the weather gods are a bit more cooperative =)]

A great experience

De mannen zijn weer thuis. Ze hebben het overleefd [en ik ook]. De eerste twee dagen was het flink afzien. Veel regen, harde wind en nog koud ook [zelfs in augustus, grrrr]. En ook ik heb daardoor flink afgezien. Heb diverse malen met de telefoon in mijn hand gestaan, om toch maar even te checken of alles goed ging. Maar heb dan weer een stoere echtgenoot die me dat uit mijn hoofd praat, onder het mom als er echt iets aan de hand is bellen ze ons wel. Goed, goed!

Wat was ik opgelucht toen donderdag het zonnetje weer ging schijnen, de regen uitbleef en de wind wat temperde. Mijn visioenen van wegwaaiende tenten [is ook echt gebeurd, maar gelukkig niet die van onze kids] en klappertandende mannetjes in een slaapzakje [gelukkig waren ze wel zo pienter om ’s nachts een warme trui aan te trekken en toch ook maar onder dat extra fleece dekentje te kruipen] ebden toen zachtjes weg en kon ik ’s nachts ook weer rustig slapen. Klaarblijkelijk zijn donderende onweersbuien, windkracht 6/7 en mijn kroost 40 kilometer verderop in een tentje, niet echt bevorderlijk voor mijn nachtrust ;-)

Op vrijdag middag waren de ouders weer welkom op het kamp. De jongens waren toen nog op het water. Fanatiek met een zeilwedstrijd bezig. We zijn toen maar eens bij hun tent gaan kijken. Die stond nog fier overeind en de chaos binnen viel ook nog mee. De vuile was had de weg naar de waszak niet gevonden, maar zolang er geen kleine kriebel beestjes in de tent rondlopen, ben ik dik tevreden. We hebben alles opgeruimd en in de auto geladen en toen nog een heerlijke middag van onze stralende zonen genoten, die in vier dagen een enorme ervaring rijker zijn geworden. Ze hebben het geweldig gevonden en willen volgend jaar zeker weer. En zo ben ook ik weer een ervaring rijker en wordt het loslaten steeds een beetje makkelijker [geloof ik ;-)]

The guys are home again. They survived their camp [and so did I]. First two days were pretty challenging. Lots of rain, heavy winds and pretty cold [even in August]. And those two days were challenging for me as well. I grabbed the phone several times, ready to give a call to check up on them. But then my tough husband talked me out of it again, saying the staff would surely call us, if anything was wrong. Sure sure!

I felt so relieved when finally the sun was shining again on Thursday, the rain stopped and the winds slowed down somewhat. My visions of tents blowing away [and that really did happen, though not to our kids] and freezing lads in their sleeping bags [luckily smart enough to wear a sweater and pull up that extra fleece blanket at night] faded away so I could enjoy a quiet night again. Evidently roaring thunderstorms, force 7 winds and my offspring some 25 miles from here in a tent , aren’t very conductive to a good night’s sleep ;-)

Yesterday we could pick them up again. They boys were still on the water. Racing each other. So we decided to take a look at their tent. It was still standing as when we left. The inside was somewhat different, but not really that bad. Sure the laundry hadn’t found its way to their laundry bag, but as long as there are no itchy critters crawling through the tent, I’m happy.

We cleaned up the camping gear and put everything in the car. And then enjoyed a lovely afternoon watching our beaming boys. Who learned so much in only four days. They’ve had a great time and most definitely want to go again next summer. And so I learned a lot too in four days. Setting them free is getting a little easier every time [or so I think ;-)].

Laura's Sketch #6

Het is maar stilletjes in huis zonder die twee druktemakers. Minke is lekker aan het rommelen met kleurpotloden en prikpen. Dus een goed moment om ook zelf een beetje creatief te doen.

Ik laat me weer uitdagen door de wekelijkse schets van Laura en Kazan van 2sketches4you.

Dit is de schets.

En dit mijn uitwerking.

En een toegift ;-)

It's pretty quiet without those two rowdy boys in the house. Minke is having a great time with her crayons and paper piercer. So a good time to get creative myself.

I take the weekly sketch challenge of Laura and Kazan from 2sketches4you again.

This is Laura's sketch.

And this is my take on in. And a bonus ;-)

Het Zeilkamp

Wat ben je vroeg op!

Ja ik kon niet meer slapen.

Hoezo niet?

Ik vind het een beetje spannend.

Wat vind je spannend?

Het zeilkamp.

OK. Maar dat wordt hartstikke leuk. Lekker zeilen. Leuke spelletjes doen met de andere kinderen. En weet je, het thema is Olympische Spelen. Iedere dag kan je medailles winnen. Gaaf toch.

Ja gaaf hoor. Maar ik zal jullie wel heel erg missen.

Wij jou ook hoor…mam ;-)

You’re up early!

Yes, I couldn’t sleep anymore.

Why not?

Well I’m a bit antsy.

Why is that?

Because of the sail camp.

OK. But that’s going to be great. Lots of fun sailing. Playing all sorts of fun games with the other kids. And guess what. The theme is Olympic Games. Every day you can win medals. Cool isn’t it.

Yeah right, real cool. But still I’m gonna miss you very much.

We’re gonna miss you too…..mom ;-)

Diva @ three

De jongens moeten eventjes in een soort '2 minute time-out' worden gezet. Maar dan kan ze echt rustig en ongestoord van het opzet zwembad in de achtertuin genieten. En ze neemt het er gelijk goed van...

The boys had to be put in a sort of two minute time out. So she could have some quiet time in the mini pool in our backyard. And she enjoys it like a true Diva!

2 Sketches 4 You

Tja het is vakantie. De kinderen vermaken zich met z’n drietjes prima in het bijna tuin vullende zwembad ;-) Dus ik heb mezelf met wat restjes papier onder de parasol gepositioneerd. Klaar voor Laura’s Sketch # 5 van 2 Sketches 4 You.






Vriendin Eveline doet al een tijdje mee en sinds die paar kaartjes van laatst, heb ik ook de smaak te pakken gekregen =) Gelukkig is het naast broeierig warm ook bladstil buiten en lukt het me om wat in elkaar te fröbelen. Dit is mijn uitwerking van de schets.

De bloem kan er worden uitgetrokken met een 'plat cadeautje' [giftcard].




It’s vacation after all. The kids are having a blast in an almost yard filling pool ;-) So I positioned myself underneath our sunscreen with some paper scraps. Ready for Laura’s Sketch # 5 of 2 Sketches 4 You.

Friend Eveline has been taking their challenge for a while now. And after making some cards the other day I really got a taste for this cardmaking thing =) Luckily besides sticky hot it’s also practically dead calm outside so my outdoor paper project succeeds. Here’s my take on the sketch.

The flower can hold a gift card [little something].

Kamperen

De mannen zijn weer thuis.

René en de jongens zijn een paar dagen gaan kamperen in Zeeland. Zodra het zonnetje van de week doorbrak, hebben ze hun kamp opgeslagen en werd luxe en comfort even thuis gelaten [bij mij, hehe].

Het was een waar avontuur en ze vonden het natuurlijk geweldig. Daar heb ik ook geen moment aan getwijfeld. Koken op 1 gaspitje, water tappen uit een waterzak, geen koelkast, slapen op een bedje van lucht... Allemaal fantastisch. En zelfs het thuis laten van de dat-was-toch-wel-even-slikken-Nintendo DS is dapper gedragen. We hebben het niet eens gemist, mam! God Zij Dank!

Donderdag mochten Minke en ik langs komen. Even kijken hoe ze er bij zaten. Of ze het wel redden zonder de dames. En dat ging eigenlijk prima, wat jammer nou ;-) We hebben met z’n vijven lekker een zestien kwadraat gehuurd en het Veerse meer rondgetoerd. Wat blijft Nederland toch prachtig vanaf het water.

Aan het eind van de dag moest ik mijn avonturiers weer gedag zeggen [de hond kon thuis wel weer wat gezelschap gebruiken]. Minke mocht wel blijven. Zij heeft nog lekker een paar daagjes mee gekampeerd. En thuis was het maar stilletjes zonder die druktemakers. Ben maar wat blij dat ze er alle vier weer zijn =)

The guys came home again.

René and the boys went camping for a few days in Zeeland. As soon as the sun chased away the rain they pitched their camp. Leaving behind [with me, hehe] all things luxurious and comfortable.

It was a true adventure, which of course they loved. Like I would doubt that for one minute. Cooking on one burner, tapping water from a water bag, no fridge, sleeping on air… Absolutely wonderful. And even having to leave behind boy-talking-about-tough-calls the Nintendo DS was taken like a real trooper. We haven’t even missed it mom! Thank You Lord!

Thursday Minke and I were invited over. To see what it was like. Are they really coping without the ladies. And they were just fine, bummer ;-) However we did have a great day with the five of us.

We rented a sailboat and sailed the Veerse Lake. Holland is so gorgeous seen from the water. At the end of the day I had to say my adventurous guys goodbye [doggie was eagerly waiting for some company at home]. Minke could stay though. She joined their camp for a few more days. It was so quiet just by myself at home. I really missed that rowdy bunch. So happy they’re back again =)