De Minnares

Zes jaar had ik zijn onverdeelde aandacht.
Zes jaar was ik weer zijn nummer een.
Zes jaar heb ik zijn strakke, rimpelloze, onberispelijke minnares op een zijspoor weten te zetten. En was hun liefde eventjes bekoeld.


Maar vandaag kwam er bruut een einde aan. Ze is weer terug in ons leven. Nog even mooi als altijd.
Ik zie die blik in zijn ogen. En ik weet het al, daar valt niet tegen te vechten.
Het is gewoon geen eerlijke strijd.
Concurreren met een….. ZEILBOOT!

For six years I had his undivided attention.

For six years I was his number one.

For six years I was able to dethrone his tight, smooth, flawless mistress.

And for a while their love was somewhat dampened.

But today that all ended again. She’s back in our lives. Pretty as ever.

I see the look in his eyes. And I know, I’m doomed.

This isn’t a fair battle.

Competing with a …..SAILBOAT!

Two minutes and she was already on her daddy's side. Wearing a life jacket, ready to roll =)

You I love

Soms ben je zo verliefd op een foto [en in dit geval niet alleen op de foto :p] dat het maken van een LO een dilemma is. De nadruk moet dan echt HELEMAAL op die foto blijven en niks mag de aandacht ervan wegtrekken.
Maar hoewel ik mezelf absoluut als een eenvoudige scrapper beschouw, is een bladzijde met alleen de bijzondere foto nou wel weer een beetje erg eenvoudig. Even lastig dus, maar dit is het uiteindelijke resultaat geworden, waarbij de foto en mijn gevoel erbij wel duidelijk zijn =)

scan is crooked not LO ;-)

Sometimes you’re just so in love with a picture [and in this case not with the picture alone :p] that scrapping it, becomes a dilemma. The picture should really be the focal point and nothing else should draw away the attention.
But though I consider myself a very simple scrapper, a page with only that one special picture is a bit too simple. So what to do? I came up with this LO and think the picture and my feelings about it are very clear =)

Safety First

R’s laatste dagen thuis vliegen voorbij. Als dat met de komende drie maanden ook zo gaat, is hij weer thuis voor we het in de gaten hebben (ijdele hoop).
Nu zijn vertrek steeds dichterbij komt, krijgt hij het wel een beetje op zijn heupen. Van allerlei klusjes die zijn blijven liggen, wil hij nu toch snel nog even afmaken.
Bij de Praxis haalt hij wat laatste materialen. En nog wat extra...
Per vandaag kan de brandweer trots op ons zijn. Buiten de twee rookmelders die ons huis al telde, hebben we er nu in ieder vertrek eentje hangen. Bovendien ligt er een gigantische brandblusser voor het grijpen en kunnen kleine brandjes nu snel worden gedoofd met een blusdeken. Maar goed dat de KLM (mijn oude werkgever) me goed heeft opgeleid qua brandbestrijding =)
Wat is het toch een lieverd!


R’s final days home fly by. If the next three months go by this quick as well, he’ll be back before we know it (wishful thinking).
As his departure date is approaching, he’s getting a bit antsy. All kinds of old chores, suddenly have to be finished.
At the local hardware store he’s getting some necessary equipment. And a little more…
As of today the fire department can be proud of us. Beside the two smoke detectors our house already had, now every single room has one. And he bought me this huge fire extinguisher. As well as a fire blanket for small fires. Good thing KLM (my former employer) has given me a thorough fire fighting training =)
He’s such a sweetheart!