Monday, March 3, 2008

In de Krant

Vanochtend sla ik de krant open en kijk familie op pagina 3.
Niet van mijn eigen kant. En ook niet van R. Maar wel familie van....de hond.

Een mooie foto van Skye [de dochter van de fokker] en een van hun tien [!] bearded collies. Best grappig. Hoewel het Jester niet zo bijster veel kon boeien ;-)


This morning as I turn the page of the newspaper I see some relatives.
Not from my side of the family. And neither of R's. But a relative of....the dog.

A cute picture of Skye [the breeders youngest daughter] and one of their ten [!] bearded collies. Pretty funny. Only Jester could care less ;-)

Sunday, March 2, 2008

Dagje Amsterdam

Ik durf het met een groot aantal Rotterdamse bloedverwanten bijna niet hardop te zeggen, maar ik vind Amsterdam een erg leuke stad. Vandaag waren we weer even bij R’s oudste zus op bezoek en dan proberen we ook vaak nog wat cultuur op te snuiven.

Dus daar gingen we met zijn allen [vijf volwassenen en negen neefjes /nichtjes] in de tram. Dat op zich is al een uitje voor ons provinciaaltjes! En terwijl je in ons eigen Brabantse dorp bijna alleen de vogeltjes hoort fluiten op zondag is het in Amsterdam een drukte van belang. Zodat je ook gewoon op zondag moet staan in de tram =)


We hadden een aantal opties bedacht. Jochem wilde graag naar het Anne Frank huis, maar gezien de leeftijden van de tweede generatie [tussen de 3 en 12], hebben we toch maar besloten om naar het Joods Historisch Museum voor kinderen te gaan. Een prima beslissing.

De jongsten waren misschien wel te jong voor het opgaven boekje, maar zeker niet voor het bakken van de challe. Dat vonden ze allemaal super. Het was een leerzame middag, die we hebben afgesloten met een heerlijke pastamaaltijd. Niet erg koosjer, want we hebben, na alles wat we geleerd hebben over de Joodse keuken, toch gewoon geraspte kaas over de gehakt saus gestrooid ;-)
With so many relatives from Rotterdam it’s almost scary to admit I really like the city of Amsterdam. Today we were visiting R’s sister and then we usually try to do something cultural like going to a museum.
So off we go, with a party of 14 [5 adults and 9 cousins] heading to the subway. That alone already is a fieldtrip for us country folk ;-) While in our own small Southern town you can hear the birds sing on Sundays ;-) Amsterdam is full of life. So also on Sundays there's no place to sit in the sub =)

We thought of several options to do. Jochem wanted to go see the Anne Frank house, but as the ages of the second generation vary [3 – 12 years], we picked the Jewish Historical Museum for Children. Very interesting. Maybe the youngest family members were too small for filling out the assignment, they could still participate in other things. Like baking the Jewish bread. They all loved doing that.

We had a very educational afternoon. And ended it with a delicious pasta dinner. Only not very kosher, because after all we’ve learned about the Jewish kitchen we did add some grated cheese on the meat sauce ;-)




Saturday, March 1, 2008

When nature calls

Ze is lekker in de tuin aan het spelen. En dat gaat met heel wat geklets en gegiechel gepaard.

Jester, de hond, wordt met grote regelmaat de les gelezen. Zoals zij het waarschijnlijk regelmatig van haar broers te horen krijgt. Nee, Jester dat mag niet! Dit vind ik niet leuk! Jester wat maak je toch een rommeltje! [Huh?] Dit klinkt als een hele aardige impressie van….juist mezelf!

Dan hoor ik een tijdje niks. Het wordt zelfs opvallend stil. En opvallende stiltes, betekenen meestal onraad bij ons thuis. Het is hier niet zo vaak stil ;-) Misschien toch verstandig om eens even te gaan kijken.

Hond heeft in ieder geval geen rommel gemaakt. Tenminste niet zodanig dat het opvalt in onze toch al niet zo opgeruimde tuin. Maar waar is Minke. We hebben flink wat plekjes waar ze zich kan verstoppen. Haar favoriete spelletje. En als ik haar roep reageert ze niet. [Een klein onhebbelijkheidje van mijn lieve schat.]

Waar zou ze toch zitten. Dan vind ik haar en even kan ik mijn ogen niet geloven. Ik dacht dat met name jongetjes notoire wildplassers waren. Maar zie hier. Ook mijn lieve prinses vindt het buiten plassen wel wat hebben. Op een lege bloempot doet ze triomfantelijk haar boodschap. Zich van geen kwaad bewust…of toch?






She’s playing happily in our backyard. Doing so with lots of chatter and giggles.

Jester, the dog, is being bossed around frequently. Probably like she often gets by her brothers. No, Jester you can’t do this! I really don’t like that! Jester, you are making a mess! [Huh?] This sounds like a pretty good impression of….right me!

Then all of a sudden I don’t hear anything. As a matter of fact is getting awfully quiet. And silence in our house, usually means mischief. It doesn’t get here very quiet often ;-) So maybe I better go take a look.

Dog didn’t make a mess after all. At least not that I can see in our already not so very tidy back yard. But where’s Minke. There are tons of spots she can hide. One of her favorite games. When I call her name, she doesn’t respond. [Something she really needs to work on.]

Where can she be. Once I find her I first can’t believe my eyes. I thought only little boys loved outdoor tinkling. But no, it’s also pretty appealing to my darling princess. Sitting on an empty flowerpot she’s joyfully doing her business. Feeling completely innocent….or not?

Tuesday, February 26, 2008

Snelle happen

Ik vind koken hartstikke leuk, maar doordeweeks is mijn streven meestal om in zo’n twintig minuten het avondeten op tafel te krijgen. Het lukt niet altijd. [De favoriete ovengerechten moeten vaak al minimaal een half uur in de oven.] Maar met mijn gelauwerde Pilaf lukt het toch altijd weer. In twintig minuten op tafel en binnen twintig minuten naar binnen =)

Zet op boodschappenlijst:
2 kipfilets
blik perziken op siroop
2 grote uien
1 groene paprika
flinke scheut ketjap manis
theelepel sambal
eetlepel bloem
witte rijst

Haal uit boodschappentas en:
Snij de kipfilets in stukjes. Braad lekker bruin in hapjespan [of iets anders]. Voeg de klein gesneden ui en paprika toe. Fruit een minuut of twee. Voeg sap van de perziken toe [houdt de perziken achter in het blik] en voeg de ketjap en sambal toe. Laat warm worden en bindt de saus met wat gezeefde bloem. Snij de perziken klein. En voeg deze als laatste toe aan de saus. Serveren met witte rijst.

Iemand anders nog gezonde snelle happen in de aanbieding. Ik hou me aanbevolen!



I love to cook. But on weekdays my goal usually is having dinner on the table within twenty minutes. Sometimes it takes a little longer [things from the oven usually take at least thirty minutes]. But our favorite Pilaf dish is a winner. Fixed within twenty minutes, gone in even less =)

Add to grocery list:
2 boneless chicken breasts
can of peaches
2 onions
1 bell pepper
some soy sauce
teaspoon sambal [if you can find it anywhere]
tablespoon flour
white rice


Remove from paper bags and:
Cut up chicken and bake until golden. Cut onion and bell pepper and add to chicken for a minute or two. Add juice of peaches [keep peaches in the can], soy sauce and sambal. Let it simmer and thicken the sauce with some sifted flour. Cut the peaches and add to the sauce. Eat with white rice.

Anyone else having healthy fast dinners in store. I'm all ears!

Saturday, February 23, 2008

Necklace

Eigenlijk heb ik niet zo veel met jarig zijn. Maar heel stilletjes vind ik cadeautjes krijgen toch best aardig. Het hoeven geen grote, dure, exclusieve dingen te zijn. Eigenlijk is de verrassing zelf voor mij al genoeg.

R kwam gisteravond terug uit Noorwegen en bracht zo’n verrassing mee. Hij was er dit keer niet zelf verantwoordelijk voor, maar het kwam van onze lieve Noorse vrienden. [En ook aan de kinderen was trouwens gedacht!]

Prachtig ingepakt, vond ik deze schitterende ketting. Nina, ik vind hem echt super en ben er helemaal gelukkig mee. Je bent een engel. Dikke kus en knuffel.



I’m not big on birthdays. But secretly I do like receiving presents. Nothing big, expensive or exclusive. But just getting a surprise is enough for me.

R came back from Norway last night and brought me such a sweet surprise. This time he wasn’t responsible, but our dear Norwegian friends were. [And also the kids were taken good care off!]

Beautifully wrapped, I found this pretty necklace. Nina, I’m loving it and think it’s absolutely super. You’re an angel. Big hug and kiss.

Wednesday, February 20, 2008

Er is er een jarig


Er is er een jarig hoera, hoera. Dat kan je wel zien dat ben IK!
Na een heerlijk ontbijtje op bed vanochtend kon mijn dag gewoon niet meer stuk. Bedankt lieve apenkoppies en natuurlijk ook opa en oma. Het was een gezellige verjaardag.

Happy birthday to me. Happy birthday to me. Happy birthday. Happy birthday. Happy birthday to ME!
After a wonderful breakfast in bed my day couldn’t go wrong anymore. Thanks a million my sweet munchkins and of course grandpa and grandma. I’ve had a super birthday.

Tuesday, February 19, 2008

My best friend today


OK, ik geef me gewonnen. Tegen zoveel rondvliegende bacillen ben ook ik niet bestand. Ik voel me beroerd. Heb nergens zin in [nouja ik zou wel onder mijn lekkere dekbedje willen kruipen, maar dat is even geen optie]. Mijn hoofd zit vol watten, waardoor gewoon denken ineens een stuk lastiger lijkt te worden ;-) Ik doe alles op het laagste pitje. Vanavond maar eens heel vroeg naar bed. Wie weet doet dat wonderen.

OK , I cave. I sure have tried, but I’m out of ammunition against these pesky germs. I feel horrible. Not in the mood for anything [well I do like to crawl under my warm down comforter, but I guess that isn’t an option]. My head feels like it’s filled with cotton balls, which makes thinking a lot harder all of a sudden ;-) I try to do things in my slowest pace. Tonight I better turn in early. Who knows that might do the trick.