Showing posts with label kinderen. Show all posts
Showing posts with label kinderen. Show all posts

Tuesday, March 18, 2008

Zo kan het ook

Van wie ze het hebben is een raadsel. Ik ben helemaal niet zo’n verzamelaar [nouja het nodige stof in mijn huis daargelaten, maar dat telt geloof ik niet]. Het enige dat ik me kan herinneren ooit te hebben gespaard, zijn die miniatuur flesjes sterke drank. Uiteindelijk heb ik ze weg gegeven. Het moest maar worden afgestoft en de inhoud kon me gestolen worden. Op een incidenteel glaasje wijn na, drink ik geen alcohol.

Misschien ben ik mijn eigen verzamelwoede vergeten. Daarom leg ik het nu maar vast van mijn eigen kinderen. Want die kunnen er wat van. Hebben ze hun verzameling voetbalkaartjes compleet willen ze weer de totale smurfen familie vergaren. Dit keer moesten ze zelf maar creatief zijn. En dat zijn ze blijkbaar, want terwijl alle AH’s door hun smurfenvoorraden zijn geraakt, hebben ze toch alle vijftien figuurtjes weten te bemachtigen. Met dank aan lieve familieleden en genereuze vriendjes. Zo kan het dus ook =)

Grote Smurf , Bril Smurf , Klus Smurf , Bak Smurf , Boodschappen Smurf , Smurfin , Lol Smurf, Luilak Smurf , Muziek Smurf , Gargamel , Baby Smurf , Potige Smurf , Mopper Smurf, Voetbal Smurf , Azraël

My all time favorite smurf ;-)


Where they got this gene is a complete mystery. I’m not really a collector at all [except for a lot of dust in my house, but I don’t think that counts] . The only thing I remember collecting are those miniature liquor bottles. After a while I gave them away. Too much dusting and I could care less about the content. Sure I drink an occasional glass of wine, but other than that I don’t really like alcohol.


Maybe I’ve just blocked my own collecting angers. So to make sure my kids won’t forget theirs, I document them carefully ;-) Because the boys are collectors with a capital C. They just completed their soccer cards collection and now they want to gather the entire smurf family. This time I told them they were on their own, so be creative. And they are. Because even as all Albert Heijn Supermarkets ran out of the little blue creatures, the boys did collect all fifteen of them. Thanks to dear relatives and generous friends. I liked this a lot better =)

Wednesday, March 12, 2008

Voetbalkaartjes vervolg

Het Plus Supermarkt era is weer voorbij. Afgelopen week is de voetbalkaartjes actie afgerond. {{{Pfff, zucht van verlichting}}} Ik kan nu mijn boodschappen gewoon weer lekker om de hoek doen.

Ze waren nog zo voorbereid. Reken er maar op dat het niet lukt om je map vol te krijgen. Sommige kaartjes heb je straks dubbel [of drie en vierdubbel zelfs :p] en andere heb je niet. Ze hadden er vertrouwen in, maar toen het einde naderde en er toch nog een hoop lege plekjes in het album zaten, begon het gesputter. Moet je echt niet nog wat boodschappen doen mam. Nee, dus. Donderdag was echt mijn laatste ritje naar de Plus en daar moesten ze het maar mee doen.

Ze baalden wel een beetje. Jochem moest nog 22 spelers. Thijmen 55.... Maar ik had goed nieuws voor ze. De caissière had me ingefluisterd dan er vandaag een voetbalkaarten ruilbeurs zou worden georganiseerd. In het lokale buurthuis. Wie verzint het =)

Als verrassing heb ik ze daarmee naartoe genomen vanmiddag. Ze waren zo enthousiast. Het werkte gewoon aanstekelijk {{{schaam schaam}}}. Samen met de jongens heb ik me in de ruilhandel gestort. Eerst nog netjes ruilen, maar al gauw hadden de meeste voetbalfans hun mappen vol en werden de kaartjes gewoon weggegeven. Wat waren ze blij met hun volle map.

Ik ben ook blij. Weer een les geleerd. Want in deze reclame kuil val in niet meer. Sorry schatten geen smurfen, voetbalstickers of weet ik niet meer voor jullie. Ik doe lekker mijn boodschappen waar ik het wil, haal benzine bij de goedkoopste pomp en laat me door geen reclame stunt meer leiden.

Zo hier staat het, zwart op wit ;-)

Friday, February 15, 2008

Heroscape

Ze vinden het een geweldig spel, Heroscape.

En dat verbaasd me helemaal niks. Het gaat om ‘goederiken’, slechteriken en draken. Dan kan het natuurlijk al niet meer fout ;-)

En ieder spel maak je weer anders door alle onderdelen door elkaar te husselen. Alleen daarmee zijn ze al uren zoet.

Goede zet om die super aanbieding rond Sinterklaas niet te laten liggen bij Intertoys =)




They’re loving this board game, Heroscape.

And I’m not surprised. It’s all about bad guys, good guys and dragons of some sort. So you do the math ;-)

And each game is different. You simply shake up all components and make a new setting. That alone keeps them busy for hours.

Smart move not to pass on this super bargain early December =)

Wednesday, January 23, 2008

Carnaval

Terwijl onze 9-jarige zich thuis nog met grote regelmaat in eigenlijk veel te kleine verkleedkleren hijst, vindt hij zich daar voor op school te groot voor. Vanmiddag gingen we wat uitzoeken voor de carnavalsviering.

T loopt helemaal enthousiast door de winkel heen te rennen. Het ene pak vindt hij nog mooier dan het andere. Het is moeilijk kiezen.

J loopt er een stuk rustiger achteraan. Ik hoef eigenlijk niks mam!

M ziet een pak van Mega Mindy [de Vlaamse super heldin] hangen en is op slag verliefd. Ze heeft thuis al de bijnaam Mega Minke gekregen, toepasselijker kan het bijna niet ;-)

Voor T wordt het lastiger. Alles wat hij uitkiest is of veel te groot [lees volwassen maten] of maatje peuterspeelzaal. Best sneu, maar uiteindelijk is hij ook blij met zijn tiende keuze, een piratenpak.

J loopt nog eens een extra rondje door de zaak. Ik zie hem twijfelen. Dan komt hij triomfantelijk met een rasta petje aanlopen, waar de ‘dreadlocks’ aan vast zitten. Hij vindt het superstoer en dat wil hij wel op volgende week. Ik moet om hem lachen, maar vind het prima.
Hebben we toch voor alle drie een nieuwe uitdossing.



While our 9 year old still frequently wears his much too small batman and ninja suits at home. He really thinks he’s too grown up to wear these to school. This afternoon we went to the store for some new clothes for Carnival.

T ecstatically runs through the store. Every suit he sees he likes better than the first. It’s hard to choose.

J follows him in a calm pace. Mom, I don’t really need anything!

M spots a Mega Mindy suit [a popular Flemish girl super hero] and is head over heels in love. She already got her nickname Mega Minke, so we think this suit is very appropriate ;-)

For T it’s challenging. Either he picks something much too big [read adult sizes] or size toddler. Poor thing, but finally he finds something that will fit, a pirate suit.

J makes one last trip through the store. He’s in doubt. But then he finds this rasta cap with dreadlocks. Super cool, he thinks and this he will wear to school next week. I have to smile, but hey it’s fine with me.
So three new looks after all.

Thursday, January 3, 2008

Sneeuw

Het sneeuwt vanmiddag in Brabant. Zodra de jongens met twee vriendjes buiten aan het spelen zijn, begint het eigenlijk. Ik check of alles goed gaat.

Worden jullie niet erg nat en koud?

Nee hoor!

Een half uurtje later. Willen jullie wat komen drinken?

Nee we willen buiten blijven!

Zal ik dan warme chocolademelk brengen?

Ja lekker!

Daar zitten ze. Op de trampoline. Nat en een beetje koud, maar helemaal gelukkig met de vallende sneeuw en elkaars gezelschap. Heerlijk genietend van een beker chocolademelk.

Het leven is mooi.



In Brabant it’s snowing this afternoon . As soon as the boys go outside to play with their friends it starts to fall. I check to see if they’re OK.

Aren’t you guys getting wet and cold?

No way!

Half an hour later.

Do you want to come inside for drinks?

No we’d like to stay outside!

Shall I bring you all some hot cocoa?

Yes please!

There they are. Sitting on the trampoline. Wet and slightly cold, but very happy with the falling snow and their friendship. Enjoying a nice cup of cocoa.

Life is sweet.

Wednesday, January 2, 2008

Buurten bij papa




Af en toe overvallen we papa op zijn werk. Niet zo heel vaak, want in de buurt is het niet. Maar vandaag combineren we het met een bezoekje aan opa en oma, die er wel om de hoek wonen.

Een echte verrassing is het niet. Op een of andere manier mislukt het iedere keer weer om onaangekondigd zo’n vliegbasis op te komen ;-). Dat maakt het voor de jongens wel extra stoer trouwens. Onder begeleiding van R mogen we verder rijden.
Een paar collega’s zijn net twee helikopters aan het opstarten, dus dat is super stoer.

En in de hangaar staat er ook nog eentje voor onderhoud. En daar mogen ze in. Dat is natuurlijk mega stoer.

Maar het toppunt van stoerheid… Nee een rondje meevliegen zit er niet in.

Het Koelste Van Het Koelste...
is dat maffe wagentje. Een niet meer te repareren 'LSV' vertelt R ons. Het wordt nu als oefen ‘sling load’ gebruikt. [Voor niet ingewijden een pakketje dat aan kabels onder een helikopter wordt vervoerd.]
Ze zijn er niet uit te branden die twee.

En zo blijven kinderen je iedere dag weer verbazen =)











Once in a while we try to surprise dad at work. Not so very often, because it’s not that close by. But today we combine a visit to ‘opa’ and ‘oma’, who do live around the corner of R’s work.

It’s not a total surprise. Because somehow you cannot really sneak onto an airbase. Something that gives such a visit an extra dimension for the boys. Under R’s supervision we can drive along.
A few of R’s colleagues are just starting up two helicopters. And that of course is super cool.

In the hangar there's one waiting for maintenance. They can go in and take a look. And that of course is mega cool.

But top of all coolness...No unfortunately going airborne isn’t really in our league.

The Coolest Of The Coolest...
is a dinky little vehicle. A 'LSV' beyond repair, R tells us. Now it’s being used as a training sling load. Wild horses can't drag those two out of it.

They never seize to amaze you, kids =)

Saturday, December 22, 2007

Vallen & Opstaan

Schaatsen is zo leuk!
Vanochtend krabbelen de kinderen lekker over het natuurijs. We hebben een stil vennetje opgezocht. Het is niet het mooiste ijs. Maar dik genoeg en heerlijk rustig. Ideaal voor beginnende schaatsers.


Ice-skating is so much fun.

This morning the kids clumsily skate on natural ice. We find this quiet pool. It isn’t the prettiest ice. But thick enough and very quiet. Perfect for beginners.
.
Waaghals Jochem schaatst zo weg. Natuurlijk valt hij een paar keer flink. Maar dat hoort erbij. Je leert door vallen en opstaan.

Dare devil Jochem puts on his skates and takes off. Ofcourse he falls a couple of times. But that’s the way we all learn.

Voorzichtige Thijmen heeft een totaal andere aanpak. Maar natuurlijk helpt dat helemaal niks op het gladde ijs. Ook hij gaat herhaaldelijk onderuit :-)

Cautious Thijmen has a totally different approach. But being cautious on very slippery ice, doesn’t help you much. So he goes down too :-)

Net als Na-aper Minke!

And so does Copycat Minke!

Maar geen van drieen kan er mee zitten. Ze vinden het geweldig.

Na de lunch willen ze weer. Nu naar de super drukke vijver. De jongens zien veel vriendjes van school en vinden het te gek.

Het wordt warmer. De conditie van het ijs verslechterd. Jammer. Laatste dag dat we van deze ‘vorstelijke’ pret kunnen genieten.

It doesn’t bother any of them. They’re loving it.

After lunch they want to go again. Now we go to the very crowded pond. The boys see lots of friends from school and are having a blast.

It’s warming up. Ice conditions are getting worse. Too bad. The last day we can enjoy this frosty fun.


Friday, December 21, 2007

Stiekem op het IJs

Terwijl ik vanmiddag de tafel dek voor de lunch, laten de jongens even de hond uit. Dik drie kwartier later zijn ze nog niet terug. Het is ijzig koud buiten en hoewel de hond zo’n lange wandeling geweldig vindt, wordt hij er door zijn jonge bazen zelden op getrakteerd. Meestal wordt het tien-minuten-rondje gebruikt om hun P.R. te verbeteren ;-)

Waar blijven ze nou. Ik heb ze nog op het hart gedrukt dat zowel zij als hond NIET op het ijs mogen. Ik hoor de drie keer dat ik het heb gezegd nog nagalmen. Maar ja het blijven kleine jongetjes [kan beter kinderen zeggen, want ik heb niet de illusie dat het geslacht in dit gezin veel uitmaakt].

Ik pluk M uit haar verkleedkist, kleed haar wat warmer aan dan de prinsessenjurk waarin ze nu is gehuld en spring op de fiets. Jemig het is echt koud! Ik fiets de route naar de grote visvijver, geen kids. En weer terug langs de andere kant. Nog steeds geen kids. Ik heb het nu al stervenskoud [daarbij wel opmerkend dat ik in tegenstelling tot de jongens een verschrikkelijke koukleum ben, maar toch].

Ik ben weer thuis. Helaas nog geen jongens en geen hond. Ik bedenk een alternatief waar ze zouden kunnen uithangen. En net als ik die kant op wil gaan, zie ik ze ineens aan het eind van de straat opdoemen. Mijn gebeden zijn verhoord, want in dat stadium ben ik inmiddels. Wat ben ik blij ze te zien. Minke begint ook spontaan te juichen.

Ik hol naar ze toe en vraag waar ze helemaal naartoe zijn gewandeld. Inderdaad naar de visvijver. Ik zie Thijmen’s wangen kleuren. En niet van de kou :p Het hoge woord komt er meteen uit. Mam, we zijn toch stiekem op het ijs geweest. Ik probeer boos te worden. Maar in eerste instantie lukt het me niet eens, zo opgelucht ben ik dat ze er weer zijn.

Eenmaal binnen, met een beker warme chocolademelk en een tosti, vertellen ze het hele verhaal in geuren en kleuren en ik zie twee schuldige gezichtjes als ze door krijgen hoe ongerust ik ben geweest. We spreken af dat we later nog een keertje met z’n allen terug gaan en dat ze onder toezicht het ijs op mogen. Als we met z’n vijven het ijs bekijken blijkt het een stuk minder dik te zijn dan de optimisten dachten. Zij schatten het toch wel op een centimeter of twintig (ja ja). R meet het op. Het haalt de zes nog niet. En het wemelt van de dikke scheuren en gaten. Als ze te dicht bij elkaar staan, begint het angstaanjagend te kraken. Daar schrikken ze toch wel een beetje van. Maar of het genoeg is…







While I'm setting the table for lunch this afternoon, the boys take the dog for a short walk. But after 45 minutes there's still no sign of them. It’s freezing cold and though the dog must love it, he rarely gets a treat like this from his young owners. Usually the 10-minute-lap is a challenge to set a better P.R. ;-)

Where are they? I did stress the fact they and the dog could NOT go out on the ice. I can still hear the three times I told them echoing in my head. But boys will be boys [I should say kids, because I don’t think gender matters in this family].

I grab M from her dress up chest, put some more clothes on her than the princess gown she’s wearing and hop on my bike. Gee whiz, it’s cold! I bike to the big fish pond, no kids! I peddle back, taking a different route, still no kids. I am really freezing cold [I have to say the boys don’t have my cold-blooded gene, but still].

When I get home, there’s still no sign of the boys nor dog. I try to think of any other place they could have taken the dog. And while I’m getting ready to go there, all of a sudden I see them looming up at the end of our street. Thank you God. I’m so happy to see them. And even Minke is cheering.

I run toward them and ask where they’ve been for the past hour. To the pond. I see Thijmen’s cheeks turning pink. Not from the cold :p Immediately he’s spilling his gut. Mom, we did go on the ice! I try to get mad. But I can’t, I’m just too relieved.

Once we’re inside, drinking some hot cocoa and eating a grilled cheese sandwich, they tell their story and when I tell them mine I see two very guilty faces. I promise we will go there again together. And they can go on the ice when supervised. Later the five of us check out the ice. It’s by far not as thick as they thought it was. The optimists think it’s at least 10 inches [yeah right]. R measures not even 2 inches! The ice is covered in big tears and holes. When they’re standing too close together we hear a nasty creaking sound. It really scares them. But if it’s enough…

Wednesday, October 31, 2007

Trick or Treat

Steeds meer Amerikaanse gewoonten en gebruiken waaien over naar Nederland. Zo ook Halloween. De wijkvereniging organiseerde dit jaar voor het eerst een Halloween feestje.

Aangezien het hier dus niet gebruikelijk is om op 31 oktober ’s avonds op alle deuren te kloppen, was er een route uitgezet. Op een lijst stonden de adressen van mensen die hadden laten weten klaar te zijn voor een stoot snoep hongerige kinders.

Onze buurman was het eerste 'slachtoffer'….


Neighbor Toon, 'treating' some eager kids.

Bee Happy! Looks like a trick, but one with also some treats.

Hack, this ain't candy! [At least that's what the look on her face says.]

Thijmen enjoying his bright green spooky drink.

And Jochem [only 10 minutes before we had to leave he decided he wanted to wear his Bama outfit. Sorry y'all, but this way we did have the Iron Bowl out on the street.]

More and more American habits and customs are finding their way to the Netherlands. Like Halloween for instance.

Our subdivision organized its first Halloween party. And since it’s not really established here to go knock on doors on October 31st, they planned a route with addresses of people who were participating. Claiming to be ready for a bunch of candy hungry youngsters.

Our own dear neighbor was the first ‘victim’….

Thursday, October 18, 2007

Fall Break

Na tien weken is het vandaag zover. Eindelijk weer een weekje vakantie. We zijn er allemaal aan toe.

Even geen huiswerk.
Even geen wekker (niet dat die echt nodig is).
Even geen gehaaste ontbijten.
Even geen ‘is het nu al tijd, maar ik heb mijn tanden nog niet gepoetst’.
Even geen broodtrommels voor het overblijven.
Even geen ‘Minke schiet nu op, we moeten de jongens halen!’

Ze hebben alle drie een lijstje gemaakt met wat ze deze vakantie graag willen doen. Met allemaal iets anders op nummer 1.

Jochem wil naar Surf’s Up (een andere film mag ook ). Thijmen wil zijn neefjes en nichtjes zien en Minke wil haar nieuwe Sneeuwwitjes jurk aan.

Moet toch gek lopen dat we deze wensen niet kunnen vervullen…


After ten weeks of school it’s finally time. Time for Fall Break. We can all really use some time off. Just a week of…

No homework.
No alarm clock (like we need one).
No hasty breakfasts.
No ‘is it time already, I haven’t even brushed my teeth yet’.
No lunchboxes.
No ‘Minke hurry up now, we have to pick up the boys !’

All three made a list with things they would really love to do this vacation. Three different number ones.

Jochem really likes to go see Surf’s Up (or another movie). Thijmen wants to see his cousins and Minke likes to wear her new Snow White gown.

Shouldn’t be too hard to grant these wishes, should it….

Saturday, October 6, 2007

We love online shopping

Enthousiast hoorde ik iemand praten over de nieuwe catalogus van Hennes & Mauritz. Niet wetende dat je bij H&M ook online kan shoppen, heb ik gelijk de catalogus besteld en inderdaad ik heb er ook genoeg leuke dingen voor de kinderen in kunnen vinden.

Met een paar klikken heb ik mijn bestelling gedaan en vandaag werd de doos vol nieuwe broeken, shirts en truien bezorgd. De jongens waren helemaal gelukkig met me.

Aangezien zij liever een dubbele dosis levertraan slikken dan mee te moeten winkelen, is dit wel een zeer prettige oplossing [voor alle partijen, want met jengelende kinderen op kledingjacht scoort bij mij ook niet erg hoog]. De heren vonden het passen zelfs leuk vanmiddag en waren ook nog eens helemaal tevreden met hun nieuwe garderobe.

Dat moet ook zeker worden gezegd, ze zijn nog steeds erg meegaand in mijn kleding keuze. Dit in tegenstelling tot zuslief, die ’s morgens zelf wel even bepaalt wat er aangetrokken wordt.

Ach zo hebben ze alledrie wel iets dat ze zo uniek maakt =)



I overheard a very positive conversation about the new Hennes & Mauritz catalogue. Not knowing you could do your H&M shopping online, I immediately ordered their catalogue and indeed plenty of cute stuff for the kids.

With a few clicks I placed my order and today the box filled with new pants, shirts and sweaters came to my door. The boys were so happy with me.

As they would rather swallow a double dose of cod liver oil than go shopping, this was a very pleasant solution [actually for all parties, as shopping with moping kids isn’t really my idea of fun either].

The guys even thought it was fun trying on the new outfits and they were pleased with their new wardrobe as well. Funny [and strange ;-)] to see how easily they still comply with my choice of apparel. Their little sis on the contrary…she’s the one who decides in the morning what will be worn that day.

O well, they all have their own unique little thing =)

Sunday, August 26, 2007

Streethockey

Het was een heerlijk zonnige dag vandaag.

De kinderen zijn eerst lekker met zijn drietjes en de hond gek aan het doen in de achtertuin. En dan…gaan ze een kijkje nemen in het vernieuwde speeltuintje vlak bij ons huis! Ik val om van verbazing, want normaal willen ze daar nooit heen, terwijl ik zo vaak zeg, ga daar eens kijken om wat buurtkinderen te leren kennen. Ze willen er allebei niet aan.

Gelukkig hebben ze wel genoeg vriendjes van school, maar aangezien school in een andere wijk ligt, spelen ze in het weekend het meeste met elkaar. In het speeltuintje zijn genoeg andere kids aan het spelen. Even later komen ze allebei terug rennen.

Ik kijk vertwijfeld…Mam, we komen onze skeelers halen! We gaan ‘streethockeyen’. Een nieuw verworven vriendje vertelt me ‘da’s Engels’. Ik kan een glimlach niet onderdrukken. Mijn hart zingt. Heerlijk aansluiting met jongetjes in de straat.

Als je maar geduld hebt, komt het allemaal wel =)

It’s been a nice and sunny day today.

The kids are playing in our backyard together with the dog. And all of a sudden....they decide to take a look at the renovated playground across our street! I’m completely surprised, because normally they never want to go there. And I am telling them often, why don’t you go there to meet some kids in the neighborhood. They both decline.

They do have several friends from school, but school is in another subdivision, so on the weekends they usually just play with one another. At the playground there are plenty of other kids. Just a little later I see both of them running home again.

I am in doubt....but then they say: Mom, we need our skeelers! We’re going to play ‘streethockey’. A newly met friend explains to me ‘that’s English’! I can’t hide a smile. I am so happy. Finally they’ve connected with some boys in our street.

Once again, just be patient and it will all work out =)


Tuesday, August 21, 2007

Pirate van Ploenk

Ik moet bekennen dat het al een aardige tijd geleden is, dat ik de jongens heb voorgelezen.
Ze zijn drukker met het verbeteren van hun eigen leesvaardigheid. Ook belangrijk, maar toch is voorlezen en voorgelezen worden een leuke activiteit [bij ons meestal voor het slapengaan].

Ik vind het alleen best lastig een geschikt boek te vinden voor een 7 en 9-jarige. Maar ik heb wat gevonden in de bieb. Sinds zo’n vier avonden zijn de jongens helemaal in de ban van De Pirate van Ploenk*. Een verhaal over piraten wat nog steeds bij beide heren zeer tot de verbeelding spreekt. Het geinige is weer dat het meisje Theetje [koningin van Ploenk] de hoofdpersoon is, dus ook een geschikt boek voor meisjes.

We zijn nu bijna op de helft, dus als iemand nog andere voorlees suggesties heeft, hou ik me aanbevolen. Ik kan er zo van genieten dat ze dit leuker vinden dan de TV =)

It has been a while since I have read to the boys.
They’re both more working on improving their own reading skills. Very important ofcourse, but reading to and to be read to is a fun activity [in our case usually before bedtime].

It was just hard finding a suitable book for a 7 and 9 year old [I still have plenty American books, but they don’t want to hear any English at the moment]. But I did find something at the library. The last four nights the boys are under the spell of The Pirate of Ploenk. A story about pirates, still an interesting topic for both dudes. But the funny thing is, the main character is a girl [queen of Ploenk]. So it’s also a nice book for girls.

We’re almost halfway, so if anyone has any other suggestions I’m all ears. I’m really thrilled they prefer this over TV =)

* auteur Henk Hardeman, illustraties Saskia Halfmouw juni 2007 ISBN 978-90-251-1022-2

Monday, August 13, 2007

Back to school

Toch fijn dat de kinderen vandaag net zo blij zijn om weer naar school te gaan, als ze de laatste schooldag waren dat het vakantie was.

Ze hebben er alle drie weer heel veel zin in.

Minke was even bezorgd dat alleen haar broers weer mochten, maar ook zij is vanmiddag weer naar de peuterspeelzaal gegaan.

[Ze had overigens vanochtend haar tas al ingepakt =)]



Really nice that the kids are just as happy today that they’re starting school again, as they were the last day of school with their upcoming vacation.

All three are eager to go.

Minke was a tad worried only the boys were starting school today, but this afternoon it was her turn as well to go to pre-school.

[She packed her bag this morning though, just in case =)]

Thursday, August 9, 2007

Hutten bouwen

Waarschijnlijk geïnspireerd door alle drogende dekbedhoezen over de deuren, willen de heren hutten bouwen. Buiten is niet echt een optie, dus wordt de hele woonkamer verbouwd.

Gelukkig heb ik een hele voorraad oude dekbedovertrekken (die eigenlijk alleen maar ruimte in mijn kasten innemen, maar toch zo af en toe weer van pas komen). En genoeg fleece dekens. Maar als zelfs dat niet genoeg is voor hun expansie drift, worden ook de schone handdoeken uit de wasmand gehaald en halen ze de kant-en-klare plastic tentjes uit de kast.

Het is een bont geheel, waar ze wel uren zoet mee zijn. Kon ik wel gebruiken na al het gekibbel van de afgelopen dagen.

inspirational duvet covers




Probably inspired by all the duvet covers, hanging to dry on our doors. The guys decide to build some tents. Outside isn’t really an options, so they start redecorating my living room.

Fortunately I’m having tons of old duvet covers (usually only filling my closets, but once in a while they become of use). Plenty of fleece blankets too. And when that still isn’t enough for their urge for expansion, they also grab some freshly folded towels from the laundry basket. And even the almost forgotten plastic tents find their way downstairs.

It’s a bright piece of work, but it’s keeping them occupied for hours. Absolutely fantastic after all the bickering they’ve been doing the past few days.

Monday, August 6, 2007

Luie zon uh maandag


Terwijl de kinderen zich heerlijk in hun pierebadje uitleven...

While the kids are having a ball in their kiddie pool....




...heeft mama haar eigen feestje =)

...is mommy having her own private party =)

Saturday, June 30, 2007

K'nex revival

Dag 1 van de vakantie en ik weet niet wat ik mee maak.
Geen gezeur om televisie of game cube maar een spontane Knex opleving.

Ze komen eerst zelfs vragen of ze de dozen naar beneden mogen halen (dit vanwege onze harige alleseter), waarschijnlijk nadat ze eerst het stof ervan af hebben moeten vegen =).

Ik ben blij dat ik het goed vind. Vanaf het ontbijt tot aan het avondeten zijn ze in de ban van Knex.

Enige dilemma is dat de kunstwerken moeilijk weer kunnen worden afgebroken. En dan heb je dus te weinig onderdelen voor het volgende project.

Als ik aanbied om van ieder meesterwerk een foto te maken, is het probleem opgelost en kunnen ze blijven bouwen.

Wat een creativiteit!


Day one of our vacation and I’m totally flabbergasted.

No nagging for TV or game cube, but a spontaneous K’nex revival.

They even ask me if it’s OK to bring down the boxes (this because of our hairy omnivore), probably after wiping off the dust first =).

I’m glad I tell them it’s OK. They’re under a K’nex spell from breakfast till dinnertime.

There’s just one small dilemma . Breaking down the freshly build works of art isn’t easy.

But that causes a shortage of parts to make a next project.

I offer them to take pictures of each and every masterpiece. Problem solved and they keep on building.

Such creativity!

Friday, June 22, 2007

Wrapping up money

Nu de zomervakantie voor de deur staat, beginnen de uitnodigingen voor verjaarspartijtjes binnen te druppelen. Wat zijn er een hoop kinderen in de zomermaanden jarig!
Aan verlanglijstjes doet het merendeel van de mannetjes (6-10 jaar) niet meer.
Ze beginnen steeds meer volwassenen trekjes te vertonen. Aan de meeste wensen hangt namelijk wel een erg groot prijskaartje. Dus is het voor de hand liggende cadeau: geld. Zodat toch het felbegeerde game cube, PSP (of weet ik hoe al die apparaten heten) spelletje kan worden bemachtigd.

Geld pakt alleen zo lastig in =)
Maar daar heb ik nu wat op gevonden. Ik ben aan het begin van de week begonnen met het in elkaar knutselen van doosjes. Het prototype wel eerst aan J en T voorgelegd, want ik wist niet helemaal zeker hoe ik zo’n doosje zou mogen opleuken.
De jongens zijn inmiddels wel wat gewend van hun LO’s, dus was het geen probleem om er ook strikken en bloemetjes op te plakken. Gelukkig maar :p
Hierbij een voorbeeld hoe de cadeautjes nu door de jongens worden gegeven.
Een doosje met een reep chocolade en het begeerde briefje.



One more week until our summer holiday will start and birthday invitations come trickling in. Lots of kids are having birthdays in the summer!
Most of these little guys (ages 6-10) no longer make any wish lists.
They are becoming more and more adult like. Meaning most of their wishes are very pricey. So OK let’s make it easy on ourselves, we’ll give them some money. This way they will be able to buy that much desired game cube, PSP (or whatever those things are called) game.

However wrapping up money can be complicated =)
But I found a way. Earlier this week I started folding some cute little boxes. Showed the first prototype to both J and T, because I wasn’t sure what I was allowed to use for dressing it up a bit. But the boys are used to all these embellishments on their LO’s, so no problem there. Sure I could use ribbon and flowers :p
So here’s an example of our birthday presents.
A little box with a chocolate bar and the longed for cash.