Gezellige Chaos

Vertrouwen

2010-03-17T10:02:00.001+01:00

Grote koppen in de krant vanochtend. Het vermiste 12-jarige meisje Milly uit Dordrecht is dood gevonden. Hoofdverdachte: de buurman van twee huizen verderop. Nota bene een politieman.
Het maakt me in en in triest. Wie kan ik mijn kinderen nog laten vertrouwen?

Afscheidscadeau juf

2009-07-17T10:17:00.005+02:00

Minke’s eerste jaartje op de basisschool is best een beetje rommelig.
Op 24 november begint ze in groep 1a. Een instroomgroep met twee juffen en een LIO (leraar-in-opleiding) juf.

Na de kerstvakantie gaat een van de twee juffen in een andere groep lesgeven en komt er een andere juf in haar groep bij. Vervolgens groeit de groep natuurlijk groter en groter en worden ze na de voorjaarsvakantie opgesplitst in twee groepen. Minke komt dan in 1b terecht en LIO juf Esther gaat deze groep draaien. Op woensdag komt er een vaste invaljuf, want dan gaat juf Esther naar de PABO voor de laatste loodjes van haar opleiding.

Zonder te overdrijven heeft Minke in 8 maanden tijd net zoveel verschillende gezichten voor de klas gezien als ik in 8 jaar kleuter - en lagere school tijd bij elkaar! Maar het maakt haar niet uit. Ze heeft een TOP jaar gehad. Altijd met veel plezier naar school gegaan, nieuwe vriendjes gemaakt en veel geleerd. Vandaar dit bedankje voor juf Esther. Inmiddels geen LIO meer, maar een ‘echte’ juf. Maar dat was ze voor Minke natuurlijk allang =)

Het is trouwens ontzettend leuk om met twintig vierjarigen een vragenlijstje door te nemen. De antwoorden die je krijgt...

Mini Chinooks

2009-07-11T20:36:00.002+02:00

Na drie weken Spanje komt papa weer thuis en brengt voor de jongens wel erg leuke cadeautjes mee. Twee radiografisch bestuurbare Chinooks. Ze zijn een schot in de roos.

En blijkbaar valt de appel niet ver van de boom, want de jongens lijken een ‘vliegershandje’ te hebben =)

H.E.L.P!

2009-07-07T22:49:00.007+02:00

Give me an “H”
Give me an “E”
Give me an “L”
Give me a “P”
What does that spell…..Help!

We gingen vanmiddag even door de grote doos met verkleedkleren. Morgen viert de juf haar verjaardag en mogen alle kleuters van 1b verkleed naar school. Minke twijfelt nog wat ze aan zal doen. Een van haar vele prinsessenjurken of toch het oude musketierspak van haar broer.
Moeilijk kiezen. Maar dan komt ze dit tegen…

Een schattig piepklein cheerleaders pakje. Maatje 86 (18 maanden).

[October 2005, Minke 11 mos. ready for her first Halloween]

Dat past toch nooit lieverd. “Tuurlijk wel!”
Tja het rokje is flink mini, maar met die wespentaille van je, heb je verder geen problemen.
En oeps het shirtje is behoorlijk kort. Maar Jochem schiet je te hulp. “Dat hoort juist zo, mam!”
Het is maar goed dat je nu in Nederland naar school gaat. In Amerika word je met zo’n blote navel meteen naar huis gestuurd.

Mama gaat er toch maar even een nachtje over slapen. Morgen hakken we de knoop door.

This afternoon we went through a huge pile of dress up clothes. Tomorrow Minke’s teacher will celebrate her birthday and she and her Kindergarten classmates can dress up for the occasion. My little girl is still in doubt. What will she wear. One of her many princess gowns or will it be her brothers old musketeer outfit. Tough decision. But then she comes across something else….

An adorable teeny tiny cheerleaders costume. Size 18 mos.
But sweetie that will never fit. “Sure it will!”
Oh well, the skirt is very mini, but with your wasp waist other than that no problems.
But oops, the shirt is extremely short. But then Jochem comes to your rescue. “That’s how it’s supposed to look, mom!”

It’s a good thing you go to a Dutch school, girl. In the States you will be send home to change when showing your belly button like this.

Mom will sleep on it. Tomorrow we’ll decide.

Fashion Statement

2009-03-02T17:32:00.004+01:00

Iedere dag weer dezelfde vraag. Wat trekt ze aan vandaag?
De jongens zijn altijd zo meegaand geweest op het gebied van kleding.
Maar zij niet. Oh nee. Ze heeft zo’n duidelijk eigen mening. En een sterke drang naar zelf keuzes maken.

Leg ik op een koude winterse dag een spijkerbroek met warme trui klaar, komt ze met een zomers jurkje aanzetten. Mam ik wil liever dit jurkje aan! Maar meiske de rijp ligt op de bomen. Praten als Brugman kan ik. En meestal met een schuine blik op de klok, sluiten we uiteindelijk een compromis en wordt het een rokje met een warme maillot. Een klein beetje toegeven wil ze wel, maar alles wat ik klaar leg, gaat uit principe niet aan.

Op vrije dagen laat ik haar meestal haar gang maar gaan. Zo ook vandaag =)
Hoezo fashion statement.

Herfst 1

2008-10-16T10:08:00.005+02:00

Vorige week zette ik wat pompoenen voor de deur.

I put some pumpkins on our front porch last week.

Maar wind en regen maakte er pas een echt herfst tafereeltje van.

But rain and an autumn breeze gave it the real finishing touch.

De Kanarie

2008-10-06T21:09:00.006+02:00

Als ik vanochtend naar mijn ‘voordeur decoratie’ kijk [en voor de zoveelste keer denk dat hier toch eigenlijk pompoenen en kastanjes horen te liggen], zie ik wat afwijkends. Iemand heeft er een soort paasachtig vogeltje ingezet. Terwijl ik sta te bedenken wie dat nou toch gedaan zou kunnen hebben, beweegt het ineens. Het ding is echt. Het leeft. Ik schrik er een beetje van, maar haast me dan naar binnen om mijn camera te pakken.

Waarschijnlijk is de vogel al lang en breed gevlogen, maar ik waag het erop.
Maar nee hoor. Hij zit er nog. Heeft het blijkbaar reuze naar zijn zin tussen plastic gras en nep narcissen. Ik maak een paar foto’s. En het gele model werkt gewillig mee. Hij blijft braaf zitten en begint zelfs wat te tjilpen. Als absolute vogel leek, heb ik geen idee wat hij ermee wil zeggen. Jeetje wat ben ik toch een blij, vrij en vrolijk vogeltje. Of hemelse goedheid waar ben ik nu toch weer verzeild geraakt.

Ondertussen komt ons harige monster polshoogte nemen. Maar Pietje laat zich niet weg blaffen. Ik breng Jester naar binnen en als ik terug kom is het leed geschied. Het gele ding zit in m’n gang. We hebben blijkbaar zijn vertrouwen gewonnen. Maar of we daar nu blij mee moeten zijn….

Want wat nu. Ik ben niet ingesteld op vogelbezoek. Heb geen kooi. En trouwens ook geen vogelzaad. Het maakt hem voorlopig niet zoveel uit. Nieuwsgierig vliegt hij mijn hele huis door. Op de voet gevolgd door hond en peuter.

Ik ga maar eens bij de buurvrouw buurten of zij weet wie hier in de straat misschien een kanarie mist. Ook zij heeft geen flauw idee.

Ik bel de plaatselijke Amivedi. Antwoordapparaat.

Ik bel het dierenasiel. Antwoordapparaat.

Ik bel onze dierenarts. Gelukkig hier neemt iemand op.

Maar helaas is er geen melding van een vermiste kanarie binnen gekomen. Ik vraag om tips. Ben vol goede bedoelingen, maar dit beestje is hier echt zijn leven niet zeker. Ze geeft me het telefoon nummer van het Vogel Revalidatiecentrum in Zundert [een dorp verderop]. Het gele geval is in prima conditie, maar of dat nog zo is na een ochtendje rondfladderen door mijn woonkamer, zich daarbij herhaaldelijk bijna te pletter vliegend tegen ramen en schuifpui…

Ik bel ze toch maar. Ook hier geen melding binnengekomen. Toch vreemd. Zou iemand Pietje de deur uit hebben gezet?

De vriendelijke vogel vrijwilligster vertelt me dat ik de kanarie wel naar haar kan brengen. Wat een opluchting. Hoe schattig het ding er ook uitziet, kanariepietjes staan niet erg hoog op mijn verlanglijstje. Een kwartiertje later hebben Minke en ik hem gevangen. In een doosje gestopt en zitten we in de auto richting Zundert.

Het is een prachtig opvanghuis. Waar de laatste weken al heel wat vogeltjes (en andere dieren) zijn binnen gebracht. Parkieten, dwergpapegaaitjes en nog een andere kanarie. Allemaal gevonden en nog niemand heeft zich gemeld. Ik hoop maar dat dit gele schatje wel wordt gemist en zijn baasje hem straks op gaat halen in Zundert. De vrijwilligster zou me bellen als iemand zich voor hem meldt. Ik ben heel benieuwd…

Fietsen zonder zijwielen

2008-10-04T21:52:00.004+02:00

Ze vond het tijd.

Tijd om nu maar eens te fietsen zonder die malle zijwieltjes.

En ze doet het gewoon!

She felt the time was right.

Time to take off those silly training wheels.

And off she goes!

De Grote Zus

2008-09-30T21:21:00.005+02:00

Nu alle speelboeken van de diverse speelgoedwinkels weer in de brievenbus vallen, is Minke ineens druk bezig met haar verlanglijstje. Haar wensen zijn gelukkig klein:
Een prinsessenspel, een Mega Mindy horloge en een … zusje. Weliswaar niet gevonden in de diverse catalogi, maar desalniettemin een diepgewortelde wens.

Ze wil namelijk zo graag een ‘grote zus’ zijn. We bereiden haar voor op een kleine teleurstelling op dit punt, maar vanmiddag mocht ze wel oefenen. Kleine Max kwam namelijk een paar uurtjes spelen. En ze heeft zich echt als een SUPER grote zus gedragen.

Zo las ze hem voor uit het Bert en Ernie boek tot hij er genoeg van kreeg [1 minuut en 20 seconde], deelde ze haar keukentje met hem [tot hij met de pannen ging gooien] en bouwde ze samen grote torens van duplo [tot hij het bouwwerk met de grond gelijk maakte].
Ze bleef dapper doorzetten. Een grote zus zijn, is blijkbaar hard werken.

Alleen toen hij aan haar haren begon te trekken, had ze even genoeg van het grote zus zijn. Al brachten zijn dikke knuffels erna haar wel weer even aan het twijfelen.
Toen mocht grote broer aan het werk. Die heeft per slot van rekening wat meer ervaring met ‘grote broer’ zijn.

We vonden het allemaal ontzettend leuk zo’n kleintje over de vloer. Het is dan ook een super gezellig ventje. Die alles goed vindt en veel lacht, maar sorry Minke dat grote zus worden zit er toch niet in meiske.

Maar weet je wat. We vragen gewoon aan Whitney of Max wat vaker kan komen spelen ;-)

Haat-liefde verhouding

2008-09-26T11:21:00.003+02:00

Ik hou van je computer. Je bent echt mijn maatje. Na de kinderen ben je een van de eerste dingen waarnaar mijn aandacht ’s morgens gaat. Even snel de mailbox checken en de koppen lezen op www.nu.nl

Maar soms kent onze relatie ook zwaar weer. Bijvoorbeeld als we Service Pack 3 aan het downloaden zijn. En je er alleen maar ziek van wordt in plaats van beter. Er zelfs helemaal de brui aan geeft. Dan wordt mijn liefde behoorlijk op de proef gesteld.

Als je na een paar dagen nog steeds in de lappenmand zit, roep ik de hulp in van een computer relatie therapeut. Helaas kan hij ons ook niet helpen.
Maar als we er uiteindelijk toch [OK ik geef het toe: stom-toe-vallig] samen uit komen en SP3 toch zijn plekje op je harde schijf heeft gevonden, is alles weer goed en zijn we weer helemaal verliefd =)

I love you dear desktop. You are my true pal. And after taking care of my three darlings in the morning, you’re the first one who’s getting my attention. For a quick check of the mailbox and to read some headlines on www.nu.nl.

But sometimes our relationship is in bad weather. For instance when downloading Service Pack 3 last week. And it’s only making you sick instead of better. And you totally chuck it, my love for you is really put to the test.

When you’re still not feeling OK after a few days, I call for a computer relation therapist. But no luck, he can't help us.
And then when we [OK I admit it by a fluke] sort out our problems after all and SP3 does find its spot on your hard drive, everything is well again and love is in the air =)

Het had zo leuk kunnen zijn

2008-09-25T19:03:00.004+02:00

Het had zo leuk kunnen zijn.
Het afscheidsfeestje van René zijn werk. Vanwege de verhuizing van Soesterberg naar Gilze-Rijen.

Een groot feest met optredens van de enige echte Jan Smit en die lekkere [oeps, wat zeg ik nou] Xander de Buisonjé. We hadden er zin in. En het was zowaar gelukt een oppas te regelen op een doordeweekse avond.

Maarja dan begint ons kleine meisje dinsdag te hoesten. En woensdag te snotteren.
En uiteindelijk komt ze vanmiddag doodmoe van de peuterspeelzaal. De juf vertelt het meteen. Minke was wel erg rustig en zat veel op haar duim te zuigen.

Thuis krijgt ze weer een opleving, maar rond etenstijd is de koek op. Koorts en ontroostbaar huilen. We leggen haar op bed. Ze valt als een blok in slaap, maar we kunnen het niet over ons hart verkrijgen nu weg te gaan.

Wat zijn we toch een sukkels =)

It could have been so much fun.
The farewell party at René’s work. Because soon they’ll be moving from Soesterberg to Gilze-Rijen.

A great party with the one and only Jan Smit and the drop dead gorgeous [oops what am I saying] Xander de Buisonjé. We were really looking forward to this. Found a sitter that could stay late even on a weekday.

But then our little angel starts coughing on Tuesday. And her nose starts running on Wednesday. And then today I pick her up from preschool exhausted. The teacher tells me, she was unusually quiet and sucking her thumb a lot.

At home she’s perking up again, but then around dinner time it’s over and out. She’s running a fever and cries unstoppable. We put her to bed. And the next moment she’s sound asleep. However *we* can’t leave her now.

Boy are we suckers or what =)

Shrek oren

2008-09-23T14:43:00.001+02:00

Gezellig zit ze naast me op het aanrecht. Terwijl ik de groente snij, vertelt zij over haar dag. Wat ze allemaal heeft gedaan op de peuterspeelzaal. Wat Vera zei en hoe Nadia tegen haar was opgefietst en ze was gevallen. En uit welk boek de juf heeft voorgelezen.

Vrolijk kwebbelt ze door. Ik hoef niet veel te zeggen. Af en toe een ja of nee is voldoende om haar spraakwaterval te laten stromen. En dan zegt ze ineens – midden in de zin over het mereltje in de tuin – Mama mag ik een appeltje met Shrek oren?

Nu volstaat een ja of nee niet. Ik heb geen flauw idee waar ze het over heeft. Wat voor appeltje lieverd?

Een appeltje met Shrek o-ren! En ze wijst ergens naar. Ik volg haar kleine vingertje en dan zie ik wat ze bedoelt.

De fantasie van een kind is onbetaalbaar.

Very comfortably she’s sitting next to me on the countertop. While I’m chopping up veggies, she’s telling me about her day. The things she’s done in pre-school. What Vera said and about how Nadia bumped into her on her bike so she fell. What book the teacher has read to them.

Joyfully she chatters away. No need for me to say a thing. An occasional yes or no, will keep her fountain of words flowing. And then all of a sudden –right in the middle of a sentence about the little blackbird in the backyard- she asks: Mom can I have an apple with Shrek ears?

Now a simple yes or no won’t do. I’m clueless. What kind of apple sweetie?
An apple with Shrek eaaa-rs! And she’s pointing at something. I follow her little index finger and see what she’s talking about.

A child’s fantasy is priceless.

Zoete appeltjes

2008-09-22T20:26:00.002+02:00

Het is een boompje van niks. Een iel stammetje. Met hier en daar een paar uitgeschoten takken. Maar ieder najaar verbaast het ding ons weer. Nadat het eerste dozijn appels door kindervoetjes op de grond tot moes is gestampt, is de tijd (en de appel) rijp voor de oogst.

Balancerend op een laddertje hebben we de buit binnen gehaald. Dit jaar weer meer dan het vorige. En wat zijn ze lekker dit keer. Vorig jaar vond ik ze nog wat te zuur om zo te eten en is het merendeel in de appeltaart en appelmoes verdwenen. Maar nu. Oh la la. Wat een heerlijk zoete appeltjes. Natuurlijk nog steeds geschikt voor de taart, maar ze gaan ook lekker mee naar school om met een bekertje limonade heerlijk opgepeuzeld te worden.

De oogst is bijna 10 kilo. Dat wordt dus heel wat appeltjes eten de komende tijd. Nog suggesties voor de appelverwerking. Mail me maar =)

It’s just an itty bitty tree. Scrawny trunk. And a few sprouted branches here and there. But then every fall this tiny thing surprises us again. After the first pounds of apples are mashed into applesauce on the ground by small feet, the time is right for harvesting.

Risking our lives on a ladder we collected most of the apples. There are even more than last year. And that taste. Yummy! Last year I thought they were a bit tart, so most of them ended in apple pie and applesauce. But now. Good heavens. These are so sweet and delicious. Ofcourse still suitable for pie, but also great for a snack at school, to go along with some lemonade.

We harvested almost 22 pounds. So this family is definitely keeping the doctor away ;-). Anyone with some tasty suggestions for this load of apples. Feel free to send me a recipe =)

Kazan's Sketch 7

2008-08-21T12:01:00.004+02:00

Maandag is de nieuwe schets van 2sketches4you weer gepubliceerd en ik doe weer een rondje mee ;-)

Last Monday Kazan published another sketch for 2sketches4you. And it's simply too much fun to pass ;-)

Pimp the Bunny

2008-08-20T09:36:00.006+02:00

Niks vermoedend stap je je bed in ‘s avonds.

Voelt onder het dekbed naar je favoriete knuffel.

En ziet dan dat je stoere Spirit een ware gedaanteverwisseling heeft ondergaan.

Helemaal gepimpt en veranderd in een soort drag queen.

Je ogen vallen bijna uit hun kassen, maar dan moet je er ook wel weer heel hard om lachen.

Er kan er maar één zijn die dit op haar geweten kan hebben ;-)

Without an inkling in your mind, you hop into bed last night.

Grabbed underneath your comforter for your favorite stuffed animal.

And find out your tough

Spirit has had a complete transformation.

Totally pimped and changed in some kind of drag queen.

Your eyes nearly pop out of your head, but then you burst into uncontrollable laughter.

There’s only one

three year old who could be accountable for this ;-)

First Day of School

2008-08-18T20:45:00.003+02:00

Vandaag begint het gewone leven weer.

Niet iedereen komt even fris en fruitig uit bed vanochtend om zeven uur, maar het moet toch echt. Het tempo gelijk een paar tandjes omhoog geschroefd. En de relaxte kan-mij-het-schelen-als-je-om-twaalf-uur-nog-in-pyjama-zit mama is weer verdwenen.

Een akelige slavendrijver is er voor in de plaats gekomen. Hup hup hup jongens! Wassen, aankleden, eten, tanden poetsen en … op naar school.

Mijn streven is weer lekker met z’n allen op de fiets te springen, maar de flinke hoeveelheid regendruppels doet me toch maar weer het hele spul in de auto laden. Morgen hopelijk een herkansing. Want ik ben vol goede bedoelingen. [Maar dan moeten de weersgoden wel een beetje mee werken natuurlijk =)]

Today it's business as usual again.

Not everyone has a bright and perky start this morning at seven, but No Mercy. We have to increase the pace a few nudges. And the easy does it why-should-it-bother-me-you’re-still-in-your-PJ’s-at-noon mommy has vanished.

Instead there’s this horrible slave driver. Go go go guys! Get washed, dressed, eat your breakfast, go brush your teeth and….off to school again!

My goal is to ride our bikes again, but the countless number of raindrops make me decide to load everyone in the car. Do hope I get another chance tomorrow. Because my heart is full of good intentions. [If only the weather gods are a bit more cooperative =)]

A great experience

2008-08-16T16:55:00.007+02:00

De mannen zijn weer thuis. Ze hebben het overleefd [en ik ook]. De eerste twee dagen was het flink afzien. Veel regen, harde wind en nog koud ook [zelfs in augustus, grrrr]. En ook ik heb daardoor flink afgezien. Heb diverse malen met de telefoon in mijn hand gestaan, om toch maar even te checken of alles goed ging. Maar heb dan weer een stoere echtgenoot die me dat uit mijn hoofd praat, onder het mom als er echt iets aan de hand is bellen ze ons wel. Goed, goed!

Wat was ik opgelucht toen donderdag het zonnetje weer ging schijnen, de regen uitbleef en de wind wat temperde. Mijn visioenen van wegwaaiende tenten [is ook echt gebeurd, maar gelukkig niet die van onze kids] en klappertandende mannetjes in een slaapzakje [gelukkig waren ze wel zo pienter om ’s nachts een warme trui aan te trekken en toch ook maar onder dat extra fleece dekentje te kruipen] ebden toen zachtjes weg en kon ik ’s nachts ook weer rustig slapen. Klaarblijkelijk zijn donderende onweersbuien, windkracht 6/7 en mijn kroost 40 kilometer verderop in een tentje, niet echt bevorderlijk voor mijn nachtrust ;-)

Op vrijdag middag waren de ouders weer welkom op het kamp. De jongens waren toen nog op het water. Fanatiek met een zeilwedstrijd bezig. We zijn toen maar eens bij hun tent gaan kijken. Die stond nog fier overeind en de chaos binnen viel ook nog mee. De vuile was had de weg naar de waszak niet gevonden, maar zolang er geen kleine kriebel beestjes in de tent rondlopen, ben ik dik tevreden. We hebben alles opgeruimd en in de auto geladen en toen nog een heerlijke middag van onze stralende zonen genoten, die in vier dagen een enorme ervaring rijker zijn geworden. Ze hebben het geweldig gevonden en willen volgend jaar zeker weer. En zo ben ook ik weer een ervaring rijker en wordt het loslaten steeds een beetje makkelijker [geloof ik ;-)]

The guys are home again. They survived their camp [and so did I]. First two days were pretty challenging. Lots of rain, heavy winds and pretty cold [even in August]. And those two days were challenging for me as well. I grabbed the phone several times, ready to give a call to check up on them. But then my tough husband talked me out of it again, saying the staff would surely call us, if anything was wrong. Sure sure!

I felt so relieved when finally the sun was shining again on Thursday, the rain stopped and the winds slowed down somewhat. My visions of tents blowing away [and that really did happen, though not to our kids] and freezing lads in their sleeping bags [luckily smart enough to wear a sweater and pull up that extra fleece blanket at night] faded away so I could enjoy a quiet night again. Evidently roaring thunderstorms, force 7 winds and my offspring some 25 miles from here in a tent , aren’t very conductive to a good night’s sleep ;-)

Yesterday we could pick them up again. They boys were still on the water. Racing each other. So we decided to take a look at their tent. It was still standing as when we left. The inside was somewhat different, but not really that bad. Sure the laundry hadn’t found its way to their laundry bag, but as long as there are no itchy critters crawling through the tent, I’m happy.

We cleaned up the camping gear and put everything in the car. And then enjoyed a lovely afternoon watching our beaming boys. Who learned so much in only four days. They’ve had a great time and most definitely want to go again next summer. And so I learned a lot too in four days. Setting them free is getting a little easier every time [or so I think ;-)].

Laura's Sketch #6

2008-08-13T21:26:00.003+02:00

Het is maar stilletjes in huis zonder die twee druktemakers. Minke is lekker aan het rommelen met kleurpotloden en prikpen. Dus een goed moment om ook zelf een beetje creatief te doen.

Ik laat me weer uitdagen door de wekelijkse schets van Laura en Kazan van 2sketches4you.

Dit is de schets.

En dit mijn uitwerking.

En een toegift ;-)

It's pretty quiet without those two rowdy boys in the house. Minke is having a great time with her crayons and paper piercer. So a good time to get creative myself.

I take the weekly sketch challenge of Laura and Kazan from 2sketches4you again.

This is Laura's sketch.

And this is my take on in. And a bonus ;-)

Het Zeilkamp

2008-08-12T18:17:00.004+02:00

Wat ben je vroeg op!

Ja ik kon niet meer slapen.

Hoezo niet?

Ik vind het een beetje spannend.

Wat vind je spannend?

Het zeilkamp.

OK. Maar dat wordt hartstikke leuk. Lekker zeilen. Leuke spelletjes doen met de andere kinderen. En weet je, het thema is Olympische Spelen. Iedere dag kan je medailles winnen. Gaaf toch.

Ja gaaf hoor. Maar ik zal jullie wel heel erg missen.

Wij jou ook hoor…mam ;-)

You’re up early!

Yes, I couldn’t sleep anymore.

Why not?

Well I’m a bit antsy.

Why is that?

Because of the sail camp.

OK. But that’s going to be great. Lots of fun sailing. Playing all sorts of fun games with the other kids. And guess what. The theme is Olympic Games. Every day you can win medals. Cool isn’t it.

Yeah right, real cool. But still I’m gonna miss you very much.

We’re gonna miss you too…..mom ;-)

Diva @ three

2008-07-30T22:43:00.005+02:00

De jongens moeten eventjes in een soort '2 minute time-out' worden gezet. Maar dan kan ze echt rustig en ongestoord van het opzet zwembad in de achtertuin genieten. En ze neemt het er gelijk goed van...

The boys had to be put in a sort of two minute time out. So she could have some quiet time in the mini pool in our backyard. And she enjoys it like a true Diva!

2 Sketches 4 You

2008-07-29T11:12:00.004+02:00

Tja het is vakantie. De kinderen vermaken zich met z’n drietjes prima in het bijna tuin vullende zwembad ;-) Dus ik heb mezelf met wat restjes papier onder de parasol gepositioneerd. Klaar voor Laura’s Sketch # 5 van 2 Sketches 4 You.

Vriendin Eveline doet al een tijdje mee en sinds die paar kaartjes van laatst, heb ik ook de smaak te pakken gekregen =) Gelukkig is het naast broeierig warm ook bladstil buiten en lukt het me om wat in elkaar te fröbelen. Dit is mijn uitwerking van de schets.

De bloem kan er worden uitgetrokken met een 'plat cadeautje' [giftcard].

It’s vacation after all. The kids are having a blast in an almost yard filling pool ;-) So I positioned myself underneath our sunscreen with some paper scraps. Ready for Laura’s Sketch # 5 of 2 Sketches 4 You.

Friend Eveline has been taking their challenge for a while now. And after making some cards the other day I really got a taste for this cardmaking thing =) Luckily besides sticky hot it’s also practically dead calm outside so my outdoor paper project succeeds. Here’s my take on the sketch.

The flower can hold a gift card [little something].

Kamperen

2008-07-26T21:08:00.000+02:00

De mannen zijn weer thuis.

René en de jongens zijn een paar dagen gaan kamperen in Zeeland. Zodra het zonnetje van de week doorbrak, hebben ze hun kamp opgeslagen en werd luxe en comfort even thuis gelaten [bij mij, hehe].

Het was een waar avontuur en ze vonden het natuurlijk geweldig. Daar heb ik ook geen moment aan getwijfeld. Koken op 1 gaspitje, water tappen uit een waterzak, geen koelkast, slapen op een bedje van lucht... Allemaal fantastisch. En zelfs het thuis laten van de dat-was-toch-wel-even-slikken-Nintendo DS is dapper gedragen. We hebben het niet eens gemist, mam! God Zij Dank!

Donderdag mochten Minke en ik langs komen. Even kijken hoe ze er bij zaten. Of ze het wel redden zonder de dames. En dat ging eigenlijk prima, wat jammer nou ;-) We hebben met z’n vijven lekker een zestien kwadraat gehuurd en het Veerse meer rondgetoerd. Wat blijft Nederland toch prachtig vanaf het water.

Aan het eind van de dag moest ik mijn avonturiers weer gedag zeggen [de hond kon thuis wel weer wat gezelschap gebruiken]. Minke mocht wel blijven. Zij heeft nog lekker een paar daagjes mee gekampeerd. En thuis was het maar stilletjes zonder die druktemakers. Ben maar wat blij dat ze er alle vier weer zijn =)

The guys came home again.

René and the boys went camping for a few days in Zeeland. As soon as the sun chased away the rain they pitched their camp. Leaving behind [with me, hehe] all things luxurious and comfortable.

It was a true adventure, which of course they loved. Like I would doubt that for one minute. Cooking on one burner, tapping water from a water bag, no fridge, sleeping on air… Absolutely wonderful. And even having to leave behind boy-talking-about-tough-calls the Nintendo DS was taken like a real trooper. We haven’t even missed it mom! Thank You Lord!

Thursday Minke and I were invited over. To see what it was like. Are they really coping without the ladies. And they were just fine, bummer ;-) However we did have a great day with the five of us.

We rented a sailboat and sailed the Veerse Lake. Holland is so gorgeous seen from the water. At the end of the day I had to say my adventurous guys goodbye [doggie was eagerly waiting for some company at home]. Minke could stay though. She joined their camp for a few more days. It was so quiet just by myself at home. I really missed that rowdy bunch. So happy they’re back again =)

Friemelen met Fimo

2008-07-18T15:20:00.007+02:00

Eerst kijken ze naar me of ik gek geworden ben.

Is-dat-alles?

Ja daar moeten jullie het mee doen.

Echt?

Sorry, maar kleien met Fimo doe je met hele kleine beetjes.

Ze kijken nog eens naar zuslief, die met reusachtige vormen en haar Play Doh in de weer is. Maar OK ze gaan het proberen. Want het leuke van Fimo is dat het in de oven kan, zodat je er later mee kan spelen.

Ze hebben de smaak te pakken. Al drie regenachtige middagen op rij zijn ze van allerlei poppetjes aan het kneden.

Ik verbaas me over hun geduld.
Ik verbaas me over hun creativiteit.
Ik verbaas me over de eindresultaten.

Wat een prachtige friemel kunstwerkjes ze hebben gemaakt. Super gedaan jongens. Natuurlijk mag er nu best een eind komen aan al die regenachtige dagen, maar jullie weten er in ieder geval wel positief mee om te gaan =)

At first they look at me like I've gone mad.

Is-that-all?

Yes that’s it.

Really?

Sorry guys, but when modelling with Fimo you only use small amounts.

They take another look at their sister. She’s playing with her Play Doh and her enormous shapes. But alright, they’re gonna give it a try. Because the fun thing about Fimo is that you can bake is. So later on you can play with your creations.

They are really having the hang of it. For three rainy afternoons they’re moulding all different kinds of figures.

I’m amazed with their patience.
I’m amazed with their creativity.
I’m amazed with their creations.

What an astonishing teeny tiny pieces of art. Great job guys!
Sure those rainy days can really stop now, but at least you do know how to deal with them in a positive way =)

Zomaar wat kaartjes

2008-07-12T15:11:00.001+02:00

Geïnspireerd door het nieuwe Nederlandse tijdschrift Cards Only, ben ik vanochtend eens wat kaartjes gaan maken. Het kaartje op de voorpagina bleef maar in mijn hoofd zitten [daarom staat het daar waarschijnlijk ook, hehe]. En aangezien de regen nog steeds met bakken uit de lucht komt vallen, ben ik maar eens aan de slag gegaan.

Dit is dus het uiteindelijke resultaat geworden.

Ik ben helemaal niet zo’n kaarten maker, dus met een totale opbrengst van vier kaarten ben ik dik tevreden. Voor de goede orde ook even een link naar het origineel van Nancy van den Berg. Wat een super creatief kaartenwonder is zij!

Inspired by a new Dutch magazine Cards Only, I started making some cards this morning. The one on the cover, kept circling my brain [that’s probably why they put it there, hehe]. And since it's still pouring outside, I got busy.

This is what I came up with.

Cardmaking isn’t really my thing, so with a total outcome of four cards I’m pretty pleased. To make sure the credits go to the right person here’s a link to the original by Nancy van den Berg. She’s a super creative cardmaking miracle!

Al die regen

2008-07-10T13:42:00.004+02:00

Na... vijf spelletjes Catan Zeevaarders
Het uitsorteren van alle Lego op kleur

Eén spelletjes Monopolie
Twee spelletjes Risk

Het opbouwen van zo’n beetje al het Playmobil
Vier Disney films

Wat spelletjes op de DS
Spelen met de uitgesorteerde Lego

Tekenen
Kleuren
Kleien
Knippen
Plakken

... raken mijn drie schatjes een pietsie verveeld met vier dagen regen.
Maar hiervan wordt iedereen toch weer blij =)

miniature pancakes 'poffertjes' and strawberries on a skewer

After five games of Catan
Sorting out all of the Legos by color

One game of Monopoly
Two games of Risk

Rebuilding all their Playmobil toys
Four Disney movies

Some games on the DS
Playing with the sorted out Legos

Drawing
Coloring
Play Doh
Cutting
Glueing

My three sweethearts are getting a bit annoyed by all the rain.
Luckily this is perking them up again =)

Cousins are those childhood playmates who grow up to be forever friends.

2008-07-07T15:37:00.006+02:00

Onze derde generatie bestaat uit 13 neefjes en nichtjes. Variërend in de leeftijden 12 tot (bijna) 2.

Het blijft geweldig om ze samen op te zien groeien. Het was iets wat de jongens altijd noemden als we ze in Amerika vroegen wat ze misten van Nederland. Opa en oma en de neefjes en nichtjes!

Een familie picknick in het bos is dus voor iedereen een fantastisch feestje!

De oudste en jongste telg (Sanne 12 en Minke 3)

Kayleigh en Elsa 8 jaar [1 week verschil ;-)]

zusjes

René en nichtje Sterre [5]: peanut butter and jelly ;-)

Our third generations counts 13 cousins. In the ages 12 through (almost) 2.

It’s great watching them grow up together. When we asked the boys in the States what they missed the most from Holland, their answer was always the same. Grandpa and grandma and the cousins!

So a family picnic in the woods is a fun party for everyone.

Eerste zeil WEDSTRIJD

2008-07-05T22:19:00.001+02:00

De laatste zeilles eindigt met een *echte* wedstrijd. Jochem ziet het helemaal zitten. Niet zo gek, die maakt het liefst van het hele leven een wedstrijd ;-)

Thijmen is wat zenuwachtig. Stelt een hoop vragen en vindt het allemaal reuze spannend. We zijn benieuwd.

Een aantal zeilertjes haakt af. Maar niet die twee van ons. Ze gaan ervoor. Dat heeft Thijmen nu ook besloten. Ik vind dat op zich al een hele prestatie. Want wat weet je nou van bijvoorbeeld kaartlezen als je 8 bent.

Van welke boei naar welke boei? Eerst geel dan groen? En welke dan? Als iemand met een zeer beperkt gevoel voor richting, leef ik met ze mee. Het lijkt mij ook een uitdaging =)

Maar ze doen het prima. Zeilen twee wedstrijden en keurig volgens het reglement. Geen boei gemist [het hielp wel dat een van de instructeurs in de reddingsboot voor ze uit de wedstrijdbaan nog eens liet zien]. Stralend krijgen ze even later hun medailles omgehangen.

Ze zijn blij met de medaille en het certificaat, maar de leukste beloning is eigenlijk de ‘Oude Sokken Race’. Als de papa’s of mama’s zich in de kleine bootjes wurmen om tegen elkaar te racen. De kinderen schreeuwen hun kelen schor en de achterblijvende ouders [iemand moet op de kleintjes passen en foto’s maken ;-)] liggen vooral krom van het lachen. Het was weer een dag met een gouden randje.

papa springt in Top Gun - optimist van neefje Bjorn

Their final sailing lesson ends with a *true* race. Jochem is totally in for it. Not that strange, considering he thinks of life as a never ending race ;-)

Thijmen is a bit nervous. Asking lots of questions and thinks the whole thing is pretty exciting. We just wait and see.

A couple of kids don’t want to participate. But the boys will. They’re ready. Even Thijmen is sure of it. For me by that he has won the majority of the race. Because what does one know about reading maps for instance when 8 years old.

What’s the first buoy? And what color is the next? And after that? As someone with a poorly developed sense of direction, I feel their anxiety. Would be challenging for me as well =)

But they’re doing great. Sail both races according the rules. Never miss one buoy [it does help that one of the instructors, in the rescue boat, shows them the laps in advance]. I’m so proud when they get their medals later on.

They’re so thrilled with both certificate and medal. But the most fun reward is the ‘Old Geezer’s Race’. When the parents jump in the tiny boats to race each other. The kids are yelling until they’re hoarse. And the parents who are not racing [hey someone has to watch the little ones and take pictures ;-)] mainly laugh their heads off. It sure was just another perfect day.

Happy 4th of July

2008-07-04T15:04:00.000+02:00

Happy Fourth of July, Y'ALL!

Proud to be American, can you tell ;-)

Een schooljaar voorbij

2008-07-04T12:21:00.003+02:00

Rollend over elkaar heen, komen de kinderen de deur van school uitvallen. Schreeuwend, lachend, stralend. Hun rapporten wapperen in de lucht.

Heerlijk zes weken vakantie! Ze zijn er aan toe.

Van de week hebben ze allebei meegedraaid met hun nieuwe juf. Ze zijn enthousiast. Dat belooft weer een gezellig jaar te worden. Maar nu eerst genieten van een welverdiende vakantie. Ze hebben er allebei hard voor gewerkt.

Tumbling over one another they come running out of the school building. Yelling, laughing, beaming! Their report cards waving in the air.

Yes, six weeks of summer vacation! They’re so ready for it.

Earlier this week, they spent an afternoon with their new teachers. They’re thrilled. Next year will be another great year so it seems. But first we’re going to enjoy this well earned summer break. They’ve both worked hard for it.

Kijk nou dan

2008-07-01T09:15:00.000+02:00

Vertederd las ik gister Francine’s blog. Het ging over ‘hun’ egeltje. Ik was ontroerd, maar laat ik het maar bekennen, ook een tikkeltje afgunstig. Wat enorm leuk om telkens weer zo’n schattig klein egeltje op bezoek te krijgen.

Ik kan me die stekelige beestjes alleen maar van vroeger herinneren. Uit mijn eigen kindertijd. Als ik er nu eentje zie, is het triest genoeg alleen een platgereden variant. Het afschuwelijke noodlot van vele egeltjes.

Maar misschien is dit egeltje

paranormaal begaafd. Voelde positieve egel ‘vibes’ om ons huis, want vanochtend schreeuwt Jochem ineens dat er een egeltje door onze achtertuin loopt. Ik sprint naar beneden. Grijp mijn camera =) en…weg egeltje.

{{{Aaaaahhh}}}

Maar dan spot Jochem hem weer. Oh daar mam, bij de glijbaan. Zodra ik hem ook in het vizier krijg, hobbelt hij weer verder. Ik smelt ter plekke. Wat.Lief! Naast de keukendeur komt hij even bij van alle indrukken van onze tuin ;-)

Als ik wat foto’s wil maken, laat hij dat toe, maar hij is duidelijk niet erg op zijn gemak. We laten hem maar snel met rust. Van Francine's 'egel 101', heb ik geleerd dat egeltjes kattenvoer eten. Maarja we hebben geen katten meer. Wel een hond. Zouden ze ook hondenbrokken lusten?

Ik zet een bordje neer. En ja hoor, egeltjes zijn geen kieskeurige eters. Het hondenvoer wordt lekker opgepeuzeld. Nu maar hopen dat hij nog weer eens langs komt, want in deze vorm en conditie zien we ze veel liever.

Yesterday I read Francine’s blog. A bit moved, as it was about ‘their’ little hedgehog again. The story touched me, but OK I admit it, I was also a tad envious. Isn’t it just great to have a super cute hedgehog as a regular visitor.

I only remember these tiny bristly creatures from my own childhood. When I see one nowadays, sad enough they’re usually flat and dead. The shocking fate of many hedgehogs.

But maybe this little one

is clairvoyant. And felt the positive hedgehog vibes around our house. Because this morning I hear Jochem yell that there’s an hedgehog in our backyard. I race down the stairs, grab my camera =) and ….no hedgehog.

{{{Aaaaahhhh}}}

But then Jochem spots him again. There he is, next to the slide. As soon as I spot him too, he continues his journey again. My heart melts that same instant. So.Cute!

Next to the kitchendoor he takes a rest from all the excitement in our backyard ;-)

He allows me to take some pictures, but not totally at ease. So we let him be. From 'Francine’s hedgehog 101' I learned they love to eat catfood. But we don’t have any cats anymore. We do have a dog. You think they’d eat dogfood as well?

I put some on a plate and put it outside. Evidently hedgehogs are no finicky eaters. He gobbles down all the dogfood. I do hope he will pay us another visit some day. Because we much rather see this fine creature in this shape and form.

Kermis

2008-06-30T21:32:00.007+02:00

De kermis is weer neergestreken in het centrum van ons storp. Het staat er bomvol met attracties, oliebollenkramen, waarzeggers, een reuzenrad, schiettenten, snoepkramen. Teveel om op te noemen.

We lopen eerst maar eens rustig langs alle 'verleidingen'. Het een nog stoerder dan het ander. Maar we hebben een budget, dus moeten er keuzes worden gemaakt. Lastig!

Nog maar eens een extra rondje. En dan weet Jochem het zeker. Hier wil ik in. Wie gaat er mee... Nou niet allemaal tegelijk...

Sorry, niemand wil hier met hem in. Van alleen er naar kijken, worden we al misselijk ;-). We haken massaal af. Maar dat mag gelukkig zijn pret niet drukken. Hij geniet ervan. Helemaal onder de indruk stapt hij er even later een beetje wiebelig uit. "Jullie hebben echt wat gemist hoor!"

Thijmen slaat hier een gat in zijn budget ;-) Maar hij wordt er wel een haai rijker door.

Minke's eerste attractie is duidelijk de verkeerde keuze. Toen het ding zich eenmaal in beweging zette, begon ze te krijsen. Gelukkig duurde het voor papa niet het hele ritje, maar echt blij kon ze er niet van worden.

De mannen juist weer wel, die mochten met de gewonnen trofee, nog een extra rondje.

Voor de zekerheid hebben we het spookhuis met Minke maar overgeslagen en dat aan de jongens overgelaten. We waren bang dat ze dan minstens een maand niet meer tegen ons zou willen praten ;-)

Het volgende hebben we haarzelf maar laten uitkiezen. Nee, niemand mocht mee. Dit ging ze zelf wel even doen. Ja-helemaal-alleen! OK.

En dan begrijpen we het ineens. Het is pas leuk als ze de teugels [of stuur zo je wil] zelf in handen heeft. Dan verschijnt er een brede grijns. En is ze helemaal gelukkig. Slimme meid =)

There's a carnaval in town. The city square is filled with rides, fortune tellers, funnel cakes, a ferriswheel, mary-go-rounds, arcades, cotton candy. And the whole charade.

So first of all we take a stroll down all these 'temptations'. One ride better than the next. But we're on a budget, so there are choices to be made. Tricky!

So we go for another round. And then Jochem knows for sure. This ride he wants to take. Who's going with me...Wait a minute...

Is there really no one that wants to go along. Sorry buddy. Just the sight of this ride makes my stomach queasy. So we all bail. But luckily he can still enjoy it by himself. And when a little later he gets of the ride a little wobbly, he exclaims, that was way cool!

Here Thijmen is spending his first buck ;-) And wins a pet shark.

Minke's first ride evidently is the wrong choice. When the thing gets in motion she starts screaming. Oh boy! She did stop crying during the ride [lucky dad], but still wasn't very pleased with us.

The boys on the other hand were, and were allowed a bonus ride because of the trophy they won.

Fearing a silent treatment for over a month ;-), we decided for Minke to pass on the haunted house. So the boys took that ride together.

And Minke could pick her very own next ride. And she came up with this. And wanted to take this ride all by herself. No, not any one of us was allowed to go with her!

And then we figure it out. As long as she can hold the ropes [or steering wheel so you like], she's fine. She's having a huge grin on her face, and she's thrilled. Smart girl =)

Balpen

2008-06-21T15:34:00.004+02:00

Mam?

Ja moppie!

Is dit nou een balpen?

Mom?

Yes sweetie!

Is this what they call a ballpen?

Perfect simple things

2008-06-20T20:19:00.002+02:00

Wat kan je toch genieten van kleine dingen. Eenvoudige dingen. Goedkoop maar gelijk ook onbetaalbaar lekker. Een ware traktatie voor de kinderen als ze vanmiddag na een drukke week uit school komen.

Beschuitjes met aardbeien.

Zie ze eens smullen. En de echte gourmet smult met z’n ogen dicht ;-)

It’s great to enjoy the little things in life. Simple things, inexpensive but on the other hand priceless in taste. A true treat for the kids when they get home from school after a busy week.

Rusk with strawberries.

Look at those faces. And the true gourmet of course enjoys a feast with his eyes closed ;-)

Speciaal voor de eendjes

2008-06-17T19:55:00.004+02:00

Vanavond mag het Nederlands elftal weer aan de bak. Dus heel Nederland kleurt [waar dat nog mogelijk is] een extra tintje oranje. De kinderen doen graag mee. Oranje is toch ook een mooie kleur mam! Absoluut, daar kan ik niks tegen in brengen.

Dus gaan ook zij in vol oranje ornaat naar school vanochtend. De jongste telg doet ook mee. OK haar shirt is misschien een beetje ruim, maar oranje is-ie en daar gaat het om.

De juffen hebben ook last van EK koorts en als ik mijn peuter om 12 uur ophaal van de speelzaal, heeft ze twee rood-wit-blauwe wangen. Ze straalt. Ze schittert. Ze geniet met volle teugen van dit hele circus en wil dat graag met iedereen delen.

Zullen we een rondje gaan fietsen mam. Naar de vijver. Dan kunnen de eendjes mijn mooie vlaggetjes ook zien!

Tonight the Dutch soccer team is playing another game. So Holland is transferring [where still possible] in another shade of orange. The kids join in as well. Orange is a cool color, isn’t it mom! It sure is, babe, no doubt about it.

So they leave for school in their best orange bib and tucker. The youngest following their lead. Her shirt might be a little oversized, but hey it’s orange. And that’s all that counts.

The teachers are also running an UEFA fever. And when I’m picking up my pre-schooler at noon, both her cheeks are painted red, white and blue. She’s glowing. She’s beaming. She thoroughly enjoys this whole circus and likes to share it with everyone.

Can I ride my bike mom? To the pond. So the ducks can see my pretty flags too!

Early Father's Day

2008-06-14T19:04:00.004+02:00

Omdat onze zondag van ’s morgens vroeg tot etenstijd is gevuld, vieren we Vaderdag gewoon een dagje eerder. Dus worden vanochtend speciale ontbijtjes gemaakt. Overheerlijke kopjes koffie gezet en zelfgemaakte cadeautjes uitgepakt.

Het opstarten valt niet mee, want de heren hebben gisteravond naar de wedstrijd Nederland – Frankrijk gekeken. En laat naar bed gaan is niet iets wat hier erg goed valt. De oudste had dus flink last van een ochtendhumeur, want van uitslapen hebben ze hier nog niet veel kaas gegeten ;-)

Maar goed na de nodige ‘aansporing’ [als je nu niet snel die TV uitzet en de tafel gaat dekken…] is het toch allemaal goed gekomen. En is papa de rest van de dag uitbundig en verdiend in het zonnetje gezet.

As tomorrow our day will be busy from dawn till dinner time, we’ve decided to celebrate an early Father’s Day today. So this morning we’re fixing a delicious breakfast. Brew some breathtaking cups of coffee and unwrap a wide variety of handmade gifts.

Getting them started isn’t easy. The guys watched the game last night, and went to bed way past their bedtime. And that usually doesn’t work that well. Especially the oldest was pretty grumpy this morning, since sleeping in isn’t something they have figured out yet ;-)

But after some ‘encouragement’ [you better get your butt in gear now or else…] it worked out fine. And the rest of the day dad did get his well deserved time in the spotlights.

Het O-Virus

2008-06-13T17:32:00.008+02:00

Ruim voor het Europees Kampioenschap Voetbal begint, lees ik een bericht in de krant. De verwachting is dat er 75 miljoen euro aan oranje prullaria zal worden uitgegeven. Ik lees het nog eens. € 75.000.000. Ik gun de middenstand deze extra omzet van harte, maar ik krab mezelf wel even achter mijn oren. Waart er een nieuw soort virus door Nederland? Het O-[ranje] virus, dat rechtstreeks je hersens aantast?

Een paar dagen voor het EK begint, zie ik waar die 75 met zes nullen aan zijn uitgegeven. Vlaggetjes. Miljoenen oranje vlaggetjes. Ze geven de omgeving een apart aanzicht. Ik ben er nog niet helemaal over uit wat ik ervan moet denken. Vind het niet lelijk nog mooi. Weet alleen wel dat ik er niet aan mee doe. En verder aan allerlei andere attributen. De Heineken trom-pet, T-shirts, voetballen, petjes, leeuwen. Je kan het zo gek niet bedenken of er is een oranje uitvoering van en dus HOT.

Ik heb besloten er geen cent aan uit te geven. De druk van de jongens is groot, maar ik weiger principieel. Een oranje T-shirt hebben ze echt wel. Moet er persé dat EK symbooltje opstaan. Dacht het niet. Dus OK, jullie hebben een erg saaie moeder. Of misschien verstandig? Daarover mogen we absoluut van mening verschillen ;-)

Gister heb ik wel de wekelijkse boodschappen weer eens bij Albert Heijn gedaan. Extra opbrengst: 8 welpies. Gevolg: 3 stuiterende kinderen. Het blijft waar: een kinderhand is snel gevuld =)

Voor iedereen die vanavond om kwart voor negen weer aan de buis is gekluisterd. Veel plezier. Wij kijken zeker mee hoe Nederland over Frankrijk heenwalst ;-). Oranje Boven!

A few weeks before the European Championship Soccer is starting, I read an article in the newspaper. They’ve estimated that some 75 million euro will be spend on Orange goodies. I read it again, rubbing my eyes. € 75,000,000. I’m really happy for the self-employed. But meanwhile I do scratch myself behind the ears. Is there some kind of new virus haunting the Netherlands? The O-[range] virus that goes straight to your brain?

A few days before the E.C. starts I see where all those 75 and six O’s went. Flags. Millions of orange flags. They give the area a total new look. I haven’t decided yet what to think of it. I don’t feel it’s pretty nor ugly. I only do know I won’t participate in this orange madness. There’s just so much stuff. Banners, T’s, soccer balls, caps, and the infamous Heineken ‘trum-pet’. You name it, and they’ve marketed an orange version.

I’ve decided not to spent one dime. The pressure from the boys is huge, but for reasons of principle I won’t budge. Besides they already own some orange T-shirts. Does it really need to have this soccer logo on it. Don’t think so. OK so call me a boring mom. Or maybe wise? We are absolutely allowed to disagree on this ;-)

I did get my weekly groceries at Albert Heijn yesterday. And what bonus did I get: 8 baby lions [welpies]. Result: 3 bouncing kids. It’s so easy to please a child =)

For those who will be glued to the TV set tonight, watching the game. Enjoy! We’ll definitely be watching the Dutch beat the French too ;-)
Orange Forever!

If you have watched both commercials, you get an idea how crazy we Dutch can act ;-)

Mama is boos!

2008-06-09T14:49:00.004+02:00

Regelmatig wandel ik met de hond langs dit meerkoeten nest. En iedere keer wil ik er zo graag een foto van maken.

Eindelijk maar eens mijn camera meegenomen. Maar mama meerkoet vindt dat [ondanks telelens] helemaal niet zo'n fijn plan en gaat er meteen pissig vandoor.

Sorry, 'k zal het nooit meer doen ;-)

Often when walking the dog I'm passing this black coot nest. And every time I'm dying to take a picture.

So finally I brought my camera. Only mama coot didn't really agree with this plan [despite the 75-300 lens). And quite P.O'.d took off.

Sorry, won't happen again ;-)

Kurenpolder 3

2008-06-08T21:09:00.004+02:00

Wat begint als een grauwe dag, slaat halverwege om in een stralende zondag. En dan ben je zo gelukkig met die extra meegebrachte fleece trui ;-) Niet dus. Maar goed hoewel veel te warm gekleed hebben we wel erg genoten van het prachtige weer en de derde zeilles van de jongens. Ik zal de foto's maar even laten voor wat ze zijn. Of toch niet. Eentje dan, omdat het anders zo'n kaal blog wordt =)

Today started out as a chilly grey day. But then all of a sudden, the sun beats the clouds and it's a 'bright sunshiny day' [you hear the tune]. And I'm so happy with that extra fleece sweater I brought ;-) Not! But hey, so we were wearing the wrong clothes, we still enjoyed the beautiful weather and two boys on sailing lesson number three. I'll spare you the pictures. Or not. Oh well, just one, to make this less meager.

Ouderwets gezellig feest

2008-06-08T10:35:00.000+02:00

Gister een ouderwets gezellig hockey feest gehad. Dit keer eens niet als introducé ;-) Ze waren vroeger behoorlijk populair. Maar als je zelf geen lid bent, is het altijd even afwachten of het lukt om mee te gaan.

Nu dik twintig jaar later, ben ik ineens wel lid van zo’n cluppie. Nee de beruchte feesten zijn geen drijfveer meer. Maar wel de teamsport zelf. Ben toch tot de conclusie gekomen dat met zo'n twintig meiden achter een bal aandraven gezelliger is dan een individuele sport. En zo’n horde dames is gelijk ook een flinke stok achter de deur als ik eens een keertje geen zin hebt. Afhaken is zo veel makkelijker als er toch niemand op je staat te wachten.

Ik ben nu een jaartje lid. En val gelijk met mijn neus in de boter. Gister een mega gezellig jubileum feest gevierd. 40 Jaar dus dan wordt alles uit de kast getrokken. Aan iedereen was gedacht. De kleintjes mochten ’s morgen als eerste ballonnen oplaten [als jullie ergens in Alabama onze ballon vinden, stuur je wel het kaartje terug ;-)].

Daarna gaf Jeroen Delmee [weer zo’n hockey kanon] de hele dag door clinics aan alle jeugdleden. Hebben we ’s avonds heerlijke sateetjes en hamburgers verorbert. En toen thuis de kleintjes op bed lagen en de oppassen massaal waren uitgerukt, kon het feest voor 16 jaar en ouder losbarsten.

Een lekker swingende band Bits & Pieces speelde heerlijke oude disco muziek [BURN BABY BURN DISCO INFERNO- RELIGHT MY FIRE – BOOGIE WONDERLAND]. En een DJ liet het Hollandse repertoir voorbij komen. Het geheel was een oergezellig funky carnavalsfeestje, waar ik vanmiddag rustig achter mijn zonnebril bij de Kurenpolder van bij ga komen =)

Last night we had a spectaculair oldfashioned hockey party. This time not as a guest ;-) In my teenage days these hockey parties were pretty popular. Always lots of fun. But when you don’t play the game yourself, it’s always the question whether you get invited or not.

And now, some twenty years later, all of a sudden I *am* a member. No, the infamous parties aren’t a motive anymore. But the team sport itself is. I came to the conclusion that chasing a ball with twenty other girls is a lot more fun than any individual sports. At the same time that bundle of gals is a great motivator on days you feel to skip a day.

Last year I started playing. And lucky me, this year they’re celebrating their 40th anniversary. Time for a huge party. For all members there’s something to do. The youngest kids kick it off in the morning with a fair amount of balloons. [When you find ours in Alabama, make sure to return the attached card ;-)]

Jeroen Delmee [another hockey celebrity] is giving the kids ages 9 thru 16 all kinds of clinics during the day. In the evening we enjoyed a tasty cook out. And after all the kids are in bed and babysitters all over town have taken their positions, the mega party could commence.

It started off good with a great funky band Bits & Pieces playing disco oldies [BURN BABY BURN DISCO INFERNO – RELIGHT MY FIRE – BOOGIE WONDERLAND]. On their break a DJ played popular Dutch songs. So it was a fun funky Southern Carnaval festivity. I think I am going to recuperate behind some shades at the Kurenpolder this afternoon =)

Appelcake uit de Flexipan

2008-06-06T21:17:00.005+02:00

Tijdens het opruimen van een van mijn gigantische keukenlades, kwam ik mijn geliefde flexipannen van DeMarle tegen. Ze waren een beetje onderop geraakt.

Het zijn siliconen bakvormen, die je alleen op party’s à la Tupperware kan kopen. Die gezellige dames onderonsjes, waarbij je altijd uit een soort [misplaatste] loyaliteit richting gastvrouw wat aan moet schaffen. [Naar mijn mening behoorlijk vreselijke verkoop praktijken, maar dat even terzijde.]

Terug naar de flexipannen. Aardig aan de prijs, maar ze zijn dan ook even geweldig als ze duur zijn. Hierin kan geen cake of taart mislukken. Doordat ze een beetje door de keukenla zijn gaan zwerven [en het trieste feit dat mijn oven van model Amerikaans Groot, naar combi Hollands Klein is gekrompen] heb ik ze al een tijd niet gebruikt. Maar nu ik ze weer in mijn handen heb, toch even kijken of ze echt niet in mijn bescheiden oventje passen. En ja hoor, mijn dag kan niet meer stuk. Eentje past….

Anderhalf uur later komt dit er uit wippen: een overheerlijke appelcake
Overigens ook prima te maken in een gewone springvorm, maar misschien zijn dan wat meer baktalenten vereist ;-)

200 gram zachte [room]boter
150 gram suiker
Zakje vanille suiker
225 gram zelfrijzend bakmeel
4 eieren
4 zoete appels
2 eetlepels suiker
2 theelepels kaneel
3 eetlepels abrikozen jam

Mix de boter. Voeg meel, [vanille] suiker en eieren toe. Mix een minuut of twee. Schep in springvorm [of flexipan, hehe]. Schil appels, verwijder klokhuizen en snij in partjes. Verdeel appelschijfjes over het beslag. Meng de twee eetlepels suiker met kaneel. Strooi over appeltjes. Zet ongeveer anderhalf uur in de oven op 160 graden.
Laat de appelcake afkoelen. Verwarm abrikozen jam in een pannetje [of magnetron] en strijk de gesmolten jam over de taart. Voila!

Mind the little vulture in the back =)

When I was cleaning up one of my enormous kitchen drawers this afternoon, I came across my much loved flexipans from DeMarle.

They were kinda snowed under in my pretty messy drawer. These silicon moulds, you can only buy at Tupperware like parties. You know these ladies-get-togethers, where you always feel you need to buy something, so you won’t offend the hostess. [Horrible sales tactics in my opinion, but let's not get side tracked.]

Back to the flexipans. Pretty pricey, but I have to admit they are just as amazing. No cake or pie can go wrong in these suckers. As they went on a trip in my kitchen drawer [plus the sad fact that my Super Size American Oven has diminished to a Super Small Size Dutch Combi Oven] I haven’t used them in a while.

So as they go through my hands today, I really need to see if they still won’t fit my modest oven. And I guess it’s my lucky day. One of the moulds does fit. So an hour and a half later this is what came out of my flexipan: a delicious apple cake

Use:

Any box of yellow cake [but the one using butter works a bit better with the appels]

ingredients mentioned on the box
3 apples [sweet, like Gala]
teaspoon of vanilla extract
2 table spoons of sugar
2 teaspoons of cinnamon
3 table spoons of apricot jam

Prepare cake mixture as instructed on box. Put it in flexipan [or just any ordinary spring form].
Peel appels and slice them. Spread over cakemix. Combine sugar and cinnamon. Cover apples with it. Follow instructions on box again for temperatures and times. Might need some extra time because of the apples. When done, let the cake cool off. Warm up the apricot jam [on stove or in microwave] and spread over cake. Voila!

Beter dan versgebakken appeltaart

2008-06-04T20:01:00.003+02:00

Lekkerder dan pas gemaaid gras na een regenbui. Of een veld vol bloemen op een zonnige lentedag.
Nog lekkerder dan het duurste luchtje van Chanel. Zelf lekkerder dan de geur van vers gebakken appeltaart, net uit de oven.

Echt niks kan het overheerlijke geurtje van een pasgeboren bundeltje mens overtreffen. Vandaag mocht ik hier weer even aan snuffelen. Uitgebreid genieten van een hoopje opgekruld geluk.

Net drie weken oud. Nog zo piepklein.
Lieve Ole, je bent een prachtkereltje. En je ruikt zo adembenemend lekker ;-)

Proud mommy Stella and son.

A better scent than fresh cut grass after a rain shower. A field of flowers on a sunny Spring day.
Better than the most expensive fragrance of Chanel. Even better than the smell of fresh-baked apple pie from the oven.

There’s simply nothing that can beat the lovely odor of a newborn baby human. Today I got the opportunity to take a deep breath of this extraordinary smell. To really enjoy this small curled up bundle of joy.

Barely three weeks old. So teeny tiny.

Sweet Ole, you are truly adorable. And you smell absolutely stunning ;-)

Dat Lakentje!

2008-05-31T22:11:00.003+02:00

En zo vind ik ze vanavond op de bank. Nog helemaal rozig van een dagje op het hockey veld en een warme douche. Met z’n drietjes onder een lakentje gekropen om samen naar een Disney film te kijken. Een beetje tuttig maar zo lief ;-)

This way I found them tonight. All rosy from a day out on the hockey fields and a hot shower. The three of them snuggled up under some sheets. Watching a Disney movie together. A bit frumpy, but also very sweet ;-)

Eindig de dag met een lach

2008-05-29T09:20:00.004+02:00

En zo gaat ze iedere avond weer minstens een kwartiertje later slapen dan eigenlijk de bedoeling is.

Maar eindigen we de dag wel zeker met een lach =)

[Behoorlijk afschuwelijk om jezelf zo te horen lachen op film, dat went echt nooit.]

Final minute of in total 15 minutes recording.

And this way she succeeds in extending her bedtime by at least 15 minutes every night.

But it does make us end the day laughing for sure =)

[Pretty awful to hear yourself laughing on tape I have to say.]

Daisies

2008-05-28T12:16:00.010+02:00

Sommige foto’s [hoe leuk ze ook zijn ;-)] blijven soms maar liggen en liggen.

Maar dan ineens zie ik een sketch challenge bij Scrapland en krijg ik alsnog inspiratie voor die foto’s van een jaar geleden.

En sorry jongens, maar foto’s tussen de madeliefjes *vragen* natuurlijk wel om bloemetjes en lintjes. Ik kan het niet laten =)

Trouwens de foto's van Minke waren al wel in haar album terecht gekomen :p

Some pictures [doesn’t matter how cute they are ;-)] will just sit in those developers envelopes forever.

But then all of a sudden I see a sketch challenge at Scrapland and get inspired for these photos taken a year ago.

Forgive me guys, but pictures of you with daisies just *ask* for flowers and ribbon. Can’t help myself =)

BTW Minke's pictures did find a way into her album some time ago :p

Suffie

2008-05-24T20:35:00.006+02:00

Ken je dat. Je vertelt als trotste moeder dat je kind het een of ander altijd zo goed doet. Zo heeft Minke NOOIT een probleem met delen. Zal Jochem ZELDEN iets opgeven en is Thijmen ALTIJD heel zorgzaam voor alles en iedereen om zich heen.
Op het moment dat je zulke uitspraken doet, weigert je dochter natuurlijk een van haar laatste twee snoepjes weg te geven, laat je zoon zijn koppie hangen en vindt de andere dat iedereen het nu maar even zelf uit moet zoeken ;-)
Gelukkig blijven ze bovenstaande karakter eigenschappen wel degelijk houden en ben ik ondanks die incidentele uitglijders enorm trots op ze.

Vandaag had ik weer zo’n waarom-zeg-ik-dat-dan-ook moment. Ik zit trots te vertellen dat Minke zo goed in namen is. Ze gaat sinds vorige week extra naar een nieuwe groep op de peuterspeelzaal. Na drie keer kent ze inmiddels zo’n beetje alle namen van haar nieuwe klasgenootjes. Ik ben daar heel erg van onder de indruk.

Vanmiddag heeft ze al spelend in het zand en water twee nieuwe vriendinnetjes gevonden. De zusjes Lieke en Sophie. Ze zijn met z’n drietjes heerlijk aan het spelen. Terwijl wij ouders lekker met elkaar zitten te kletsen, kijken we om de beurt hoe het met de dames gaat. Als het mijn beurt is om de boel te checken hoor ik Minke zeggen:
Suffie, mag ik het emmertje even?
Mijn wenkbrauwen gaan omhoog en ik spits mijn oren. Misschien ligt het daaraan. Tien jaar vliegen heeft per slot van rekening de nodige schade aangericht ;-)
Maar dan hoor ik haar weer. Suffie, ga je mee water halen.
Voorzichtig verbeter ik haar dat Suffie eigenlijk Sophie heet. Ze kijkt me met grote ogen aan en ik zie haar denken: Ik vond het al een beetje vreemd =)

Meer Kurenpolder

2008-05-24T19:32:00.007+02:00

Weer de hele dag op de Kurenpolder vertoeft voor zeilles nummer twee.

Dit keer krijgen beide mannen een eigen bootje. Heel goed voor Thijmen. Komt hij eens uit de schaduw van grote broer en mag lekker zelf aan het werk ;-)

We zijn benieuwd. Na een kleine aarzeling, gaat hij er heldhaftig in zijn bootje vandoor. Dik een uur later spreken we hem weer als hij aan wal komt voor een boterham. Hij heeft het zo naar zijn zin op het water. Zijn gezicht straalt en hij struikelt over zijn woorden om alles te vertellen. De krentebol wordt haastig naar binnen gepropt. Hij wil zo snel mogelijk weer aan het roer. Hup de plas op.

Jochem is even enthousiast. Altijd wat ingetogener dan zijn broer, maar zijn twinkelende ogen zeggen genoeg.

Ze vinden het super tof, alleen in zo’n bootje. Ook als ze later die middag allebei een keer [of twee] zijn omgeslagen en de giek tegen hun hoofd hebben gekregen [twee duiveneieren]. De bootjes blijven hun beste nieuwe vriend.

Niet alle cursisten zijn al klaar voor het eenmansbootje. Een aantal zitten nog met z’n tweetjes in één boot. Dus blijven een paar bootjes over.

Bij een aantal vaders begint het dan te kriebelen [om een of andere duistere reden hebben moeders totaal geen last van dit soort onbedwingbare kriebels]. Met het excuus: “mijn dochtertje/zoontje wil zo graag een rondje zeilen” [ja ja], wringen die jeukende vaders zich in het piepkleine Optimistje en komen vervolgens terug met een grijns die niet onder doet voor die van hun zeilende koters.

En het moet worden gezegd, dochterlief straalt mee ;-)

Today we go back to the ‘Kurenpolder’ for sail lesson number two.

Both gents are having their own boat this time. Better for Thijmen. This way he won’t be overshadowed by older sibling. And he can do all the work himself ;-)

We’re curious how he’ll manage. After a slight hesitation, he bravely sails away. A little over an hour we see him again, when he’s back ashore for a sandwich. He’s so content on the water. His face is beaming and he’s stumbling over his words. In a hurry to tell his story, before he’s off in his boat again.

Jochem is just as thrilled. As usual a little more subdued than his brother, but those twinkling eyes are saying it all.

Being in the boats all by themselves is a huge kick. Even as later that day, they both capsize once [or twice] and get their heads slammed by the boom. The boats still are their very best new friends.

Not all students are ready for the one-'man' boat. Some of them are still teaming up and share a boat. So quite a number of boats are just lying on the beach. And that makes some dads itch [strange enough none of the moms are bothered by this uncontrollable urge]. And using their daughter or son as an excuse: “they really like to go for a spin” [yeah right], these terrible itching dads are folding themselves in the tiny Optimists and eventually come back ashore with a grin at least as big as their sailing kids’ smiles.

And truth must be said, daughter dearest is beaming as well ;-)

42 Maanden

2008-05-23T16:17:00.004+02:00

Drieeneenhalf jaar ofwel 42 maanden, dat is ze vandaag.

Liever zou ik zeggen dat ze 24 maanden is. Want het gaat mij allemaal veel te snel.

Helemaal met zo'n wijze tante die niet voor haar broers en hun vriendjes onder wil doen. Dus in sommige dingen haar leeftijd al ver vooruit is.

Gelukkig niet in alles. Als ze 's avonds tegen me aankrult. Duim in haar mond, kussen onder haar arm. Ademloos luistert naar een verhaaltje van Jip en Janneke, is ze gewoon weer echt drie.

{{{zucht}}}

Wat een opluchting =)

Three and a half years or 42 months, that's her age today.

I wish I could say 24 months. Because she's growing up way too fast. Especially this eager lady, not ready to budge for her older brothers or their friends. So in many things very much ahead of her age.

Luckily not in everything. When she's curling up against me in the evening. Sucking her thumb, clinging to her favorite pillow. Breathlessly listening to another bedtime story, she's just plain and simple three again.

{{{sigh}}}

Such a relief =)

Uitgewandeld

2008-05-22T21:42:00.006+02:00

We zijn weer uitgewandeld. Vanavond was de vierde en laatste avond dat er door de halve bevolking van ons storp [ik ben er nog steeds niet uit hoe ik het hier moet noemen] 5, 10 of 15 kilometer moest worden gewandeld.

Het onthaal is groots. De complimenten vliegen door de lucht. En je ziet de kinderen bijna 5 centimeter groeien van trots. De missie is weer volbracht.

Het is een leuk evenement en nog gezond ook. Hoewel dat gezonde de laatste avond wel een beetje uit balans wordt gebracht. Jamin heeft de omzet duidelijk weer gehaald deze maand =)

T: Hier doe ik het allemaal voor: de medaille en een he-le-boel snoep ;-)

Thijmen je bent ook echt een onverbeterlijke snoepkont ;-)

J: Het was weer erg leuk, maarrrrr volgend jaar doe ik toch echt de '10' hoor mam!

Goed knul, maar dan zonder mij ;-)

M: Dit is zoooooooo leuk! Maar volgend jaar loop ik wel alles hè mam [in mijn naïviteit dacht ik dat ze er nog te klein voor was en liep ze de eerste avond niet mee, dat was dus echt een he-le fou-te beslissing =)].

Ja Minke volgend jaar loop je helemaal mee en krijg jij ook een medalje ;-)

We're done walking. Tonight was the final night of the annual four day marching event. Half the people of our town finished their either 5, 10 or 15 K.

The welcome is very festive and warm. Compliments are all around. And you can see the kids grow 2 inches with pride. Mission accomplished.

It's a great event and even a healthy one. Though the final evening might not be that healthy ;-) As local candy stores most definitely got their targets this month =)

Eerste Zeilles

2008-05-18T19:26:00.005+02:00

En dan eindelijk is het zover. Sinds augustus kijken ze hier al naar uit met zijn tweeen. Vandaag zitten ze samen voor het eerst in een Optimist. En is het tijd voor De Eerste Zeilles.

Finally this day came. The both of them have been waiting for today since last August. Ready to board the Optimist for the first time. Ready for their First Sailing Lesson.

Ze zijn betrokken bij alle aspecten van de zeilsport. Dus eerst samen de boot uit de loods halen en naar het water brengen. Het zwaard en roer monteren. Om vervolgens rustig te gaan peddelen om bekend te raken met de boot.

They're involved in every aspect of the sport. So they first have to haul the boat from the shelter to the water. Insert daggerboard and attach rudder. And then start paddling and steering to get acquinted with the boat.

Na heel wat rondjes over de Kurenpolder roeien, mogen ze terug naar de kant voor wat extra spullen. Te beginnen met andere kleding. De Optimisten hebben het in zwembroek en T-shirt toch best een beetje koud gekregen. Gelukkig kunnen we op de tweedehands beurs voor een prikkie twee zeilpakken scoren, dus de tweede ronde gaan ze wat warmer gekleed in.

Het echte zeilen gaat nu beginnen, want er komt een mast in de boot. En een Z.E.I.L. [roeispaan gaat overigens voor de zekerheid toch ook maar mee].

After rowing numerous circles on the Kurenpolder, they can head back to shore for some extra gear. For starters some different apparel. Both Optimists are a bit cold in only trunks and Tees. But they also have a sail thrift shop so we found two great wet suits for a bargain. Second round they start dressed a lot warmer.

The real sailing can start now. As they place a mast in the boat. And a S.A.I.L [paddle still joins them too, just in case].

En terwijl de jongens lopen te slepen met zeilspullen. Sleept zij met water. De hele dag.

En iedere keer gaat ze wat verder het water in.

Eerst alleen haar voetjes...dan tot aan haar knietjes....dan tot aan haar dijen....haar buikje.....en uiteindelijk rond een uur of twee komt het water tot aan haar oksels.

En is het gedaan met de pret. Ze heeft het zo *verschrikkelijk* koud.

Haar lippen zijn blauw, ze staat te klappertanden en heeft kippenvel van top tot teen. Het arme kuiken.

Ik wrijf haar gauw weer droog en trek haar droge kleren aan. De rest van de middag laat ze het water maar voor wat het is.

And while the boys haul gear. She hauls water. The entire day.

Every time she goes in the water a little deeper.

Ankle deep...knee deep...thigh deep...tummie deep...and finally around 2 pm the water reaches her armpits. And all of a sudden the fun is over. She is *so* cold.

Her lips are purple, she's shivering and covered in goosebumps. Poor little chicken. I warm her up and put some dry clothes on her. And the rest of the afternoon she'll leave the water for what it is.

Ze hebben alle twee een super dag. En zij ook. En OK laten we het maar toegeven. Zo'n dagje in het zonnetje aan het water is voor ons ook niet echt een straf.

They both have a super day. And so does she. And OK we admit it, being in the sun watching the boats in the water isn't a big sacrifice for us either.

Na zonneschijn komt regen

2008-05-16T18:17:00.008+02:00

En dan komt het ineens weer met bakken uit de hemel vallen.

Niet erg verrassend natuurlijk. Kom op dit blijft wel Nederland. We hebben een reputatie hoog te houden.

En echt erg is het ook eigenlijk niet. Scheelt weer heel wat handmatig gesproei in de tuin ;-)

En die kletterende druppels tegen de ruiten, klinken ook altijd zo gezellig. Zelfs het gedonder en gebliksem van gisteravond kan me niet echt storen.

Hond is uit geweest.

Kindjes liggen in bed.

Echtgenoot is aan het werk.

OK mijn boek uitlezen in de tuin is even geen optie. Maar... het is wel weer perfect scrapbook weer =)

And then it’s pouring again.

Not a big surprise. Come on, this is the Netherlands after all. We got a reputation to maintain.

And it’s not really that bad. No need any more to water the yard by hand ;-)

And those raindrops drumming against the windows, do sound cozy. Even last night’s thunder and lightning don’t bother me a bit.

Dog went for a walk already.

Kids are in bed.

Husband is working nights.

OK so I’m not able to finish reading my book on the patio. But... it really is perfect scrapbook weather again =)

Klein Feestje

2008-05-15T13:39:00.004+02:00

Ik moest het even opzoeken.

Ergens in mei, maar wanneer precies is me ontschoten.

Maar het is dus vandaag. Precies één jaar geleden.

Dat ook ik me in de wereld van het bloggen heb gestort. En met heel veel plezier.

Het is bijna verslavend. En zeker therapeutisch ;-)

Het zet mijn gedachten op een rij. Brengt dingen in perspectief. En is net als scrapbooken een perfecte combinatie van twee grote passies:

schrijven en fotografie.

Ik denk dat ik er nog maar even mee door ga =)

I had to look it up.

Knew it was some day in May, but had forgotten the exact date.

But I guess it’s today. Precisely one year ago.

That I too jumped in the world of blogging. And with great pleasure.

It’s almost addictive. And absolutely therapeutic ;-)
It organizes my thoughts. Puts things in perspective. And combines just like scrapbooking two of my great passions:

writing and photography.

I think I will keep it up for a bit =)

Spring has Sprung

2008-05-14T20:33:00.002+02:00

Misschien was het vandaag een klein beetje minder warm.

Echt een pietsie maar hoor. Dat je niet denkt dat ik aan het klagen ben ;-)

En het was eigenlijk wel erg prettig zo.
Met wat extra wolkjes en wat zuchtjes wind is het nog comfortabeler in de tuin.
Ga je er echt eens lekker voor zitten met de krant en een kopje thee. En als die uit en op zijn, kijk je eens om je heen.

En valt je oog op dit alles. Gewoon allemaal in je eigen uitgelopen tuin.

Daar word je toch helemaal blij van.

Maybe it was just a little less hot today.

Just a tat. Don't want to give you the impression I'm complaining ;-)

And it's actually very nice.
Just a couple of clouds and a nice breeze makes it very comfortable to sit in our backyard.
Really nice to read the morning paper and drink a cup of tea. And when both are finished you just look around.

And your eye catches all of this. All these pretty flowers blooming in your own backyard.

That makes me so happy.

Het Roze Elfje

2008-05-13T22:31:00.000+02:00

Sommige kinderen maak je uitzinnig blij met een enorm waterkanon...

Some kids are totally ecstatic when receiving a super soaker...

Anderen vinden zo'n ding best aardig, maar om er nou van uit je dak te gaan.

While others might think it's fun, but not something to be hysterical about.

Nee dan moet het toch op z'n minst een *roze* uitvoering zijn ;-)

Nay then it should at least be a *pink* super soaker ;-)

Dus heb ik voor haar maar wat anders mee genomen.

So I brought her something different.

Elfen vleugels...

Fairy wings...

Een toverstaf...

A magic wand...

En een mierzoet roze balletpakje...

And this almost sickly sweet pink leotard...

Ik vind het zelf eigenlijk een beetje te veel van het zoete. Maar zij...

A little over the pink top for me. But for her....

Duidelijk niet =)

Evidently not =)

Squirt Fight!

2008-05-12T14:47:00.007+02:00

Van de week konden ze nergens hun supersonische waterpistolen vinden.
Uhm dat kon wel kloppen ja.

Na honderd keer vallen, talloze overnachtingen in de tuin en een bijtgrage pup, hebben die het vorige seizoen niet overleefd. Dus heb ik ze weggegooid...

Weg-ge-gooid! Mama!

Earlier this week, they couldn't find their squirt guns anywhere.

Uhm, that could be right.

After bouncing on the pavement some hundred times, spending numerous nights in our backyard and dealing with a puppy with an appetite for hard plastics. It did not survive past season. So I threw it out...

Threw-it-out! Mom!

De heren waren even niet zo blij met me :p Want hoe kom je de zomer door, zonder waterpistool [wat niet echt de lading dekt want het zijn tegenwoordig meer waterkanonnen].

For a moment the guys weren't very pleased with me I could tell :p Because how does one endure summer without a squirt gun [the understatement of the year as nowadays those supersoakers are more like water cannons].

Gelukkig verkopen ze in Zeeland hele mooie exemplaren. En was mijn 'Zeeuwse souvenir' snel gekocht dit weekend ;-)

Fortunately they sell really nice soakers in Zeeland. So finding a great 'souvenir from Zeeland' wasn't hard at all ;-)

En niet alleen de jongste twee heren waren blij met het nieuwe speelgoed...

Kijk dat strategisch opgesteld zijn dan. Zou het misschien zijn militaire achtergrond zijn =)

And not just the two youngest gents were pleased with their new toy....

Look at his strategic spot. Could it have anything to do with his military background =)

Moederdag

2008-05-11T20:55:00.004+02:00

Vandaag word ik in het zonnetje gezet. Het begint met het ‘cadeautje’ uitslapen.
Geen eenvoudig cadeau, want eindelijk mogen dan hun zelfgemaakte Moederdag knutsels uit hun verstopplekjes komen. Maar ze proberen zo stil mogelijk door het huis te lopen. Helpen papa met het maken van het ontbijt. En als alles tot in de puntjes is verzorgd, mogen ze naar boven. Mama ‘wakker’ maken.

En daar staan ze dan. Vol verwachting met hun ingepakte kunstwerkjes in de hand. Bijna krijgen ze ruzie wie het eerst zijn cadeautje mag geven. Maar papa grijpt in. Geen geruzie vandaag. Iedereen komt aan de beurt.

En zo krijg ik vandaag een prachtige ijscoupe. Heel welkom op deze zonnige dagen ;-)

Een schitterend versierd theelichtje.

En een creatief fotolijstje. Met een super originele foto.

Ik koester mijn cadeautjes. Met zo veel liefde en aandacht gemaakt.
Ik koester mijn kindjes. Mijn dierbaarste cadeaus. Met evenveel liefde en aandacht gevormd =)

Today I’m in the spotlights. The day started with the ‘gift’ of sleeping in.
Not an easy present, as today they can finally get their handmade Mothers Day presents from their hiding places. They move through the house as quiet as they can. Help daddy fixing breakfast. And when everything is in order, they can go upstairs. To ‘wake up’ mom.

And there they are. Waiting eagerly with their pieces of art. Almost picking a fight about who can give his present first. But dad won’t have it. No bickering today. They will all get their turn.

So I get this delicious looking ice cream coupe. Such a nice treat on these hot summerlike days ;-)

A cute decorated tea light.

And this marvelous picture frame. With a very original picture.

I cherish my gifts. Clearly made with so much love and attention.
I cherish my kids. My best gifts ever. And also shaped with the same amount of love and attention =)

Mooi Zeeland

2008-05-11T12:20:00.004+02:00

Het was weer leuk in Zeeland te zijn. Ik kom er niet zo heel vaak, maar heb er wel heel wat tijd doorgebracht. Als kind de vele kampeervakanties in Aardenburg. Vervolgens trouwde ik een in Groningen afgebakken mix tussen een Zeeuwse bolus en een Friese ‘sukerbôle’. Een heerlijke combinatie ;-) En zo kreeg ik er een enorme Friese familie en een handjevol Zeeuwen bij.

It was fun being in Zeeland again. I don’t often go, but have spent a lot of time there in the past. As a child we often went camping in Aardenburg. And then I married my half Zeeland, half Frisian husband. A great mix ;-) So I got lots of Frisian family and also a few family members for Zeeland now.

Ons weekendje Zeeland begon bij de Deltawerken. Al veel over gelezen, gehoord, maar nog nooit eerder gezien. Het was enorm indrukwekkend. Toch niet te geloven wat een grootschalig project dit is geweest. Absoluut iets om als Nederlander bijzonder trots op te zijn, dat dit allereerst bedacht en daarna ook daadwerkelijk succesvol is uitgevoerd.

Our getaway started at the Delta Works. I’ve read and heard a lot about it, but never actually seen this very impressive project. It’s really amazing. And something to be proud of. How people came up with this plan and later actually successfully built it. All to prevent the water from flooding the Netherlands again.

Na een stukje educatie zijn we richting Middelburg gereden. Een super gezellig stadje. Helemaal als er een jazz festival gaande is en de zon heerlijk schijnt. Daar zit je dan genietend van een glaasje rosé op een terrasje midden op de Markt met op de achtergrond een fantastisch Zeeuwse impressie van Amy Whinehouse. Soms is het zo afzien ;-)

After an educational tour we drove to the city of Middelburg. A very nice town. Especially in times of a jazz festival and with sunny and bright weather. There you are, enjoying a nice glass of rose whine on a terrace in the middle of the city’s square. Listening to a great Zeeland impression of Amy Whinehouse. Life can be so tough ;-)

Na wat door Middelburg te zijn geslenterd. De Lange Jan, het statige stadhuis en werkelijk prachtige gevelpandjes te hebben bewonderd zijn we weer op het zoveelste terrasje neergestreken. En toen we ook daar niet echt de zo gewenste verkoeling konden vinden, was het dan echt tijd. De hoogste tijd om nu dan eindelijk de Zeeuwse Kust op te gaan zoeken.

After a very nice stroll through Middelburg. Seeing the Lange Jan, the mediaeval City Hall and gorgeous old houses we went for the umpteenth terrace. And after that couldn’t cool us off enough anymore, it was time. Time to head to the beach.

Hup richting Oostkapelle. En daar was het zo heerlijk. We waren er aan het eind van de middag. Dus veel badgasten waren al aan het vertrekken. Helemaal goed :p Ik vind strand en zee geweldig, maar dat handdoekje aan handdoekje liggen op de Nederlandse stranden is voor mij een absolute afknapper. Op zomerse hoogtij dagen, ben ik er dus niet zo snel te vinden. Maar gister was de ergste drukte gelukkig voorbij. En zo vond ook ik het strand helemaal top.

We went to Oostkapelle. And it was truly lovely. We were there around 4 pm. So lots of people were heading home already. Perfect :p I do like beaches and the sea, but sharing my beachtowel with a total stranger, really isn’t my thing. So usually I don’t go to the Dutch beaches in summertime. But yesterday when it was getting a little more quiet, I also thought it was absolutely fantastic.

We hebben samen een heerlijk weekendje gehad. Helemaal bijgekletst en lekker gelachen. Iedere andere zondag hadden we er graag bij getrokken, maar voor Moederdag gingen we allebei toch liever naar huis =)

The two of us had a great time. Talked nonstop and laughed a lot. Any other Sunday we gladly would have added to our getaway. But for Mothers Day we preferred going home =)

De Zeeuwse Kust

2008-05-09T09:13:00.008+02:00

Nog één uurtje, dan komt ze. Mijn zus.

We gaan lekker samen twee daagjes op pad. Heerlijk!

De plannen zijn honderd keer gewijzigd, maar nu staat het vast. We gaan naar de kust [gek hè].

De Zeeuwse Kust.

De tas is gepakt. Drie keer gecheckt. Belangrijkste zit erin: fototoestel - geld - tandenborstel ;-)

Ik heb er zo'n zin in.

Minnie

2008-05-08T19:18:00.005+02:00

Minke is een beetje uit haar hummetje. Haar broers fladderen de hele dag tussen ons huis en dat van hun twee buurtvriendjes. Dus zo heeft ze vier jongetjes om mee te spelen en zo blijft ze weer in haar uppie over.

Daar zit ze dan. Wat te spetteren in het opblaasbadje. Ineens ruimte genoeg, dat wel. Maar toch een stuk minder gezellig zo.

Vindingrijk als ze is, bedenkt ze daar haar eigen oplossing voor. Minnie Mouse moet dan maar mee gaan zwemmen.

Als ik er achter kom, open ik mijn mond al om te zeggen dat dat toch echt niet de bedoeling is.

Maar dan hoor ik haar gebabbel. [Lekker hè Minnie. Helemaal niet koud...]
En ik zie haar kusjes geven.
En knuffelen.

Dus mond gaat weer dicht. Ik pak mijn camera en leg dit lieve tafereeltje vast.
Veel rustgevender dan reprimandes geven :p

Doe een Wens

2008-05-06T19:16:00.003+02:00

Dit is één van mijn favoriete plekjes.
Twee minuten van ons huis. Achter de sportvelden, waar we naast wonen. En heerlijk om de hond uit te laten.
Meestal is het er lekker rustig, zodat hond gewoon los kan rennen.

This is one of my favorite spots.
Only a two minute walk. Behind the playing fields, next to our house. A perfect place for walking the dog.
Usually it's pretty quiet, so dog doesn't need to be on a leash.

Het staat er vol paardenbloemen. De meeste in vergane glorie. Vol pluizen. Leuk om weg te blazen, zodat je daarna natuurlijk een wens mag doen.

It's covered in dandelions. Most of them are faded glory. Full with fluffy seeds. Waiting to be blown away, so you can make a wish ofcourse.

Mijn drie schatjes. Lief lief lief!

My three honeys. Sweet sweet sweet!

De sprong in het diepe

2008-05-05T16:44:00.004+02:00

Onze drie kinderen zijn behoorlijk extreem in hun karakter.

Nummer 1 zoekt altijd uitdagingen. Waarom iets makkelijk doen als het ook veel spectaculairder kan. Doet eerst, denkt later. Waardoor we hier heel wat als-dat-maar-goed-gaat momenten beleven.

Nummer 2 is 180 graden anders. Kijkt eerst de kat uit de boom. Vindt veel dingen spannend of doodgewoon eng. En zal na alles goed te hebben overwogen [en soms na de nodige aansporing] een poging wagen. Voor ons als ouders een stuk rustiger, maar soms kan je het ook overdrijven :p

Nummer 3 is bijna een kloon van nummer 1. Even dachten we nog een meisje, dan wordt alles nu wat rustiger. Maar toen ze met 10 maanden begon te lopen en ook maar meteen haar bed en box uit begon te klimmen, zagen we de bui al hangen. Weer een persoontje dat alles proefondervindelijk lijkt te willen leren. En weer heel veel ik-hou-mijn-hart-vast momenten.

Vanmiddag gingen we met dit drietal naar het zwembad. Nummer 1 zijn we al snel kwijt. Oh daar staat hij, bovenop de hoge duikplank. Waar anders ;-). Nummer 3 kunnen we nog net bij haar zwembandje grijpen, die wilde haar oudste broer al achterna. Nummer 2 twijfelt.

Ik zeg niks, maar mijn ogen zeggen, het hoeft niet knul.

Hij recht zijn schouders en rent dan ook richting duikplank.

De trap op.

Even aarzelt hij weer. Maar hij gaat verder.

Hij staat boven.

Hij kijkt.

Zijn broer springt.

Hij kijkt nog eens.

Hij loopt naar het eind van de plank…

En hij *springt*.

Ik ben verbaasd. Ik ben ontroerd. Ik ben zo trots. De tranen springen in mijn ogen. Een sprong in het diepe. Een overwinning op zichzelf.

Mini van de Week

2008-05-04T22:21:00.006+02:00

Vanmiddag was Jochem de Mini van de Week. Hij was zo trots als een pauw, want dan mag je 'mee doen' met Heren 1.

Het Eerste Team.

De grote jongens!

De benaming 'mini van de week' vindt hij alleen wat minder stoer.

Ik ben toch al tien!!!
Dan ben je toch niet meer zo mini...

Totdat je hem op het veld ziet mee hobbelen. Dan is die naam juist *zo* terecht.

Het was een schitterende wedstrijd. Het weer was prachtig en de heren hielden de spanning er goed in.

Binnen 10 minuten 2 - 0 voor staan. Daarna de wedstrijd volledig uit handen geven. Dus 2 - 3 achter komen, maar dat in de laatste 15 minuten toch weer recht trekken en uiteindelijk met 5 - 3 winnen. Wat wil je nog meer als toeschouwer :D

Als een spons heeft Jochem vanuit de dug-out de hele wedstrijd in zich op gezogen. Alle details krijgen we later weer in geuren en kleuren te horen.

Heb je dat gezien mam?

Die keeper was goed hè pap!

Hij raakt niet uitgepraat. Zijn gesigneerde T-shirt moet waarschijnlijk worden ingelijst en de wedstrijdbal moet onmiddelijk op een sokkel.

Wat een indrukken voor mijn mega mini.

Tijdens de rust worden de 'grote helden' weer even een beetje klein als Jochem de meegebrachte appeltjes tevoorschijn tovert. Een traditie die eigenlijk alleen in ere wordt gehouden bij de jeugdteams, maar die Heren 1 toch ook best kan waarderen :p

Onder de douche

2008-05-03T20:56:00.006+02:00

Hoezo een gezelschapsdier. Overal wil hij bij zijn.

Zolang er iemand in de buurt is, lukt het hem nog wel beneden te blijven.

Maar is iedereen boven, dan *moet* hij daar gewoon ook zijn.

En zo sta je dus op je gemak onder de douche en steekt er ineens zo'n roze lap tong onder de deur door om al het water op te lebberen.

Het is maar goed dat de deur de andere kant op opent, anders kruipt-ie waarschijnlijk bij me onder de douche.

Het blijft een geweldig beest, maar wel één met een zeer beperkt gevoel voor privacy :p

Keep Off The Grass

2008-05-01T22:26:00.008+02:00

De jongens willen het al zo lang. En de neefjes en nichtjes ook heel graag. En na lang wachten en aandringen komt het er dan eindelijk van. We gaan naar de Arena voor een rondleiding.

We doen een speciale 'kindertour', maar die is voor ouders net zo leuk. Gids Frank heeft een grappig verhaal. Rent letterlijk met de kinderen de hele Arena door. En is daarmee meteen de held van de dag.

Er zijn een aantal plekken uitgesloten van de tour. Belangrijkste regel:

Niet op het gras!!!!

Dat is schijnbaar heilig ;-) Maar een foto *voor* het gras is wel OK.

Verder komt een doodgewone burger niet in een sky box en is de kleedkamer van de spelers even heilig als het gras. Dus ook verboden terrein.

Het komt allemaal wel aan bod in een speciale AJAX film, dus toch een kleine indruk gekregen.

In het museum zien we alle bekers, verschillende tenues, alle Ajax helden in Oranje, gouden en afgetrapte voetbalschoenen en hoogtepunten [de gouden goaltjes] uit wedstrijden. De kinderen zijn er bijna niet weg te krijgen.

Tijdens de tour mogen we wel allemaal in de spelersstoelen langs het veld zitten [uit zo'n riante zetel wil je als reserve speler helemaal niet opstaan denken we in koor hardop].

En in de pers ruimte mag de kinderschare zich zelfs even een Adri Koster of Edgar Davids wanen en achter de microfoons kruipen. Zie dat stralen dan ;-)

Ze hebben een super middag. En ik geniet met ze mee. Misschien wat minder van het hele Ajax verhaal ;-) Maar des te meer van de glimmende oogjes en enthousiaste vragen die ik ze hoor stellen.

Als bonus na de tour mogen de kinderen een potje voetballen op het iets minder heilige kunstgras oefenveld. En dat is natuurlijk wel *heel* erg stoer =)

100 % proof I'm a total dork

2008-04-29T21:30:00.003+02:00

Het bewijs is weer geleverd.

Ik - ben - een - absolute - sukkel.

Ik hou namelijk helemaal niet van tuinieren. Toch ga ik graag naar een tuincentrum.
Ik geniet van de plantjes, de bloemetjes en de jonge ontspruitende boompjes. Maar laat ze allemaal staan. Dat is R's afdeling.

De kinderen genieten van de bonte verzameling huisdieren. Konijnen, cavia’s, hamsters, vissen. Allemaal even lief. En volgens het drietal waarschijnlijk veel gelukkiger bij ons thuis dan in de bakken van het tuincentrum.
Ik wimpel hun smeekbedes af met een standaard “Jongens jullie mogen ze aaien, maar ze blijven wel hier!” en kom steeds dichter bij mijn favoriete afdeling. Accessoires voor in huis.

Hier ga ik echt helemaal los. Ze hebben zulke leuke dingen. Vrolijke kaarsen, chique etagières, lekkere kussens, geinige fotolijstjes. Ik heb geen flauw idee wat het allemaal met een tuin te maken heeft, maar deze branchevervaging lokt mij iedere keer weer richting tuincentrum.

Mijn oog valt dit keer op cappuccino koppen.

Ik - drink - helemaal - geen - koffie.

Ze zijn zo vrolijk. Dus overtuig ik mezelf dat er heus niet perse cappuccino uit gedronken hoeft te worden.

Thee kan toch ook. Of wat denk je van soep voor de kinderen… Opties genoeg :p

Truth must be told.

I - am - a - total - dork.

The fact is I don’t like gardening at all, however I love roaming these huge garden centers.
I enjoy the plants, the flowers, the sprouting trees. But I let them all be. That’s R’s department.

The kids love seeing the big variety of pets. Bunnies, guinea pigs, gerbils, fish. All very adorable. And in their opinion much better off at our place than in these cages of the garden centre. I wave away their pleas with a standard “You can pet them, but they will stay here!” and get closer and closer to my all time favorite department. Home accessories.

Here I just loose myself. So much cute stuff. Nice smelling candles, elegant cake stands, soft cushions, trendy photo frames. I don’t have a clue what all these things have to do with gardening, but this diversification lures me every time inside.

This time these fun cappuccino cups catch my eye.

I - do - not - drink - nor - like - coffee.

They’re so cheerful. So I convince myself you can drink other things than cappuccino from these cups.

Tea for instance….or what about soup for the kids….Plenty of options :p

Moederdag, vaderdag...honddag!

2008-04-27T19:48:00.007+02:00

Zou het honddag zijn vandaag. Zo op de laatste zondag van april. Want het was wel feest vandaag zeg!

Samen met grote vriend Moos [en nog wat mensenvrienden] ging ik vanmiddag naar de Galderse Meren. Voor mij de eerste keer, maar Big M had er al vaak over geblaft.

Er was daar bos…en water, veel water…en je mocht er los lopen [tenminste wel van 1 oktober tot 1 mei] . En dat leek *mij* ook wel wat. Zeker met al dat water in de buurt ;-)

En het was zelfs nog beter dan M me had ingewoeft. Er waren namelijk ook nog heel veel andere honden. Groot en klein. Mannetjes en vrouwtjes. En allemaal zonder zo'n stuk touw om hun nek. Nouja een enkeling uitgezonderd, maar dat vond ik eigenlijk ook wel beter zo :p

Het was gewoon helemaal top. De mensenvrienden hadden ook geen haast. Kleine mensen zaten wat met zand te scheppen, dus Big M en ik konden lekker onze gang gaan.

M was wat minder dapper dan dat hij groot is en vond natte poten wel genoeg. Maar ik niet hoor. Welnee! Toen mijn kop bijna onder ging, ben ik maar eens terug gekrabbeld. Gaaf!

Kan mij het schelen dat ik er daarna niet meer uitzag en een uur in de wind stonk. Daar zorgen die mensenvrienden wel weer voor. Ja toch!
Ik kan niet wachten tot de volgende honddag =)

Lekker makkelijk!

2008-04-24T19:09:00.002+02:00

R moet een paar avonden werken, dus eet niet thuis. Voor *zijn* avondeten wordt gezorgd op het werk. Lekker makkelijk :p

Als ik de folder van een nieuwe lokale pizza tent in de papierbak wil gooien, denk ik ineens ‘wat hij kan, kan ik ook!’ Het nummer is gauw gebeld en ze hebben ook nog eens een 2 voor 1 aanbieding ;-)

De sperzieboontjes blijven in het groentevak van de koelkast liggen en vanavond doen ook wij ‘lekker makkelijk’ =)

R is working a few nights this week, so he’s not home for dinner. *His* dinner will be served at work. Nice and easy :p

Just as I want to toss a new ad from a local pizza joint in the paper recycle bin, I think ‘why can’t I do the same!’. I quickly dial the number, and they even have a two for one special ;-)

Tonight the green beans stay in the veggie drawer of our fridge and we also have it ‘nice and easy’ =)

Geen Tijd!

2008-04-22T14:56:00.000+02:00

Het is de laatste week een verschrikkelijk gespook. Rond een uur of zeven gaat Minke naar bed, maar ze presteert het om er tot vervelens toe weer uit te kruipen en twee uur later nog steeds niet te slapen.

Behoorlijk vermoeiend. Voor alle partijen ;-)

’s Morgens is ze nog wel haar vrolijke zelf, maar ’s middags stort ze in. Slapen wil ze niet.

“Nee daar heb ik toch geen tijd voor.”

Waar haalt ze het vandaan!

Maar vanmiddag heeft ze blijkbaar toch wat ruimte in haar drukke agenda vrij weten te maken, want ik vind haar lekker snurkend op de bank. Oh wat is ze toch een heerlijk ding =)

Zonnige Zondag

2008-04-20T19:42:00.005+02:00

Na eerst samen met R eens flink in de tuin gewroet, gesnoeid en vooral geruimd te hebben, mocht ik van mezelf weer verder in mijn fröbelhoek. Het weer is zo prachtig, dat ik eigenlijk gek ben om binnen te gaan zitten. Maar buiten scrappen wil gewoon niet echt. Geloof me, ik heb het al heel vaak geprobeerd ;-)

Bovendien heb ik wel een prachtig uitzicht op drie heerlijk buiten spelende kids, dus zo ben ik er toch een beetje bij :p

En af en toe laat ik me ook verleiden om even een bal mee te gooien. PIG blijft een leuk spelletje. [Voor iedere vrije worp die je mist krijg je een letter, ben je een P-I-G dan ben je af. Meestal maken we er een ander beest van, anders ben je zo snel af. D-I-N-O-S-A-U-R-U-S is heel populair :p]

Tussen het tuinieren en basketballen heb ik toch nog twee nieuwe lay outs afgekregen. Van M’s derde verjaardag. Ik weet het, ik loop een pietske achter, maar goed ze is nog geen vier ;-)

Got the idea from Creating Keepsakes magazine (February) with the ghost flowers.

After first having done some yard work together with R, I allowed myself to get some creative juices flowing in my scrap corner. The weather is so lovely, I am actually a total nut sitting inside. But scrapping outside just won’t work. Believe you me, I’ve often tried ;-)

Besides I do have a wonderful view of three great kids playing outside, so it feels I’m there a bit too :p
Occasionally I do join them shooting some hoops. We still love playing the PIG game. Though usually we think of another creature, to lengthen the game somewhat. We really like D-I-N-O-S-A-U-R-I-U-S :p

But in between gardening and playing basketball I was able to get two lay outs finished. Both from M’s third birthday. I know, I’m a tad behind, but hey she isn’t four yet ;-)

Gecencureerd Scrappen

2008-04-17T20:05:00.004+02:00

Het moet niet gekker worden ;-). De jongens gaan zich nu ook met *mijn* hobby bemoeien.

Ik dacht dat ik al aardig rekening met ze hield. Geen roze, geen strikjes, een enkel bloemetje, echt niet te veel.

Ik had wat foto’s bij Pixum besteld en ging even snel door de stapel. Ik haalde de foto’s van Jochem’s spreekbeurt eruit, want daar wilde ik als eerste wat mee gaan doen. Verschrikt kijkt Jochem naar de enorme berg patroontjes papier die ik van het weekend heb gescoord.

‘Ga je daar iets van gebruiken?’
Hoezo?
'Nou het moet wel een beetje stoere bladzijde worden hoor mam!'
O.K...

Verliefd kijk ik naar al mijn nieuwe papiertjes. Ik weet het ik heb een papier tic. Maar goed, misschien moet ik vandaag maar gewoon voor een strakke look gaan. Het is voor zijn album, dus toch wel fijn als het ‘onderwerp’ er ook blij mee is.
Dit is het resultaat geworden. Strak en sober, maar J is er erg gelukkig mee =)

Daarna nog even een snelle LO gemaakt van onze eerste dag wintersport. Toen nog zonder ski’s , maar wel met sleetjes . Ook dikke pret ;-)

Gebakken lucht

2008-04-15T18:30:00.000+02:00

De hele dag wil ze al koekjes bakken. Ze is druk in de weer in haar eigen keukentje. Met haar eigen gardes, vormpjes en bakplaat. In haar eigen oventje. Maar dan vindt ze het welletjes. Deze koekjes van vers gebakken lucht zijn het net niet helemaal. Ze is nu klaar voor het echte werk.

En het is ook leuk om samen koekjes bakken. Dus ik vind het prima.
Wij gaan koekjes bakken!
Ze moet alleen wel even wachten tot haar broers uit school zijn. T zou met wat aandoen als hij niet mee mag helpen. Ze kijkt me aan. Ik zie haar twijfelen. Maar gelukkig ze besluit er geen drama van te maken. Een aangename verrassing, want we hebben een hoop drama de laatste tijd.

Dus vanmiddag zijn we met zijn drietjes lekker aan het mixen en rollen gegaan. Een kwartiertje in de oven en toen hadden we dit:

Heerlijk hoor, maar toch nog niet helemaal af. Dus ging het tweetal voor de ‘finishing touch’. Terwijl ik het avondeten maakte, zorgde zij dat het helemaal goed ging komen met de koekjes. En het is gelukt. Het glazuur en de versiertroep zit overal. Mijn keuken is één plakkende bende.

Maar de koekjes zijn werkelijk prachtig =)

Uitverkoop

2008-04-13T14:30:00.003+02:00

Wie houdt er nou niet van een goede uitverkoop.
Het is toch heerlijk om mooie spullen voor soms wel minder dan de helft van de prijs te kunnen kopen.
Toch kon ik vandaag niet echt vrolijk worden van deze uitverkoop.

Mijn favoriete, lekker-om-de-hoek, scrapbook winkel heeft namelijk besloten de handdoek in de ring te gooien. Ze hebben net hun 1-jarig jubileum gevierd. En na zo’n eerste jaar ook voor zichzelf de balans opgemaakt. Ze kunnen helaas het hoofd niet boven water houden.

Heel hun ziel en zaligheid hebben ze in de winkel gestopt. Zich helemaal kapot gewerkt. Maar hun droom heeft niet mogen uitkomen. Dit weekend proberen ze zoveel mogelijk van hun voorraad te verkopen. Alles voor de helft van de prijs. Een superdeal zou je zeggen. Normaal zou ik een gat in de lucht springen. Maar nu maakt het me alleen maar heel erg verdrietig.

Heel veel sterkte lieve Patricia en Ed van Scrapbook Paradise. Het ga jullie goed!

Teun

2008-04-12T17:16:00.003+02:00

Vanmiddag kwam Teun de Nooijer voor een signeersessie naar onze hockeyclub. Buiten hockeyend Nederland zegt die naam niemand bijster veel. Maar als je bedenkt dat hij tot drie maal toe tot Wereldhockeyer van het Jaar is uitgeroepen, is dat eigenlijk best een beetje vreemd. Roep de naam Ruud van Nistelrooy en iedereen weet meteen over wie je het hebt. Terwijl hij alleen maar is genomineerd voor de titel Wereldvoetballer van het Jaar. Maar goed dat even terzijde.

Wij vonden het hartstikke leuk dat Teun van zijn thuisclub Bloemendaal naar Brabant was afgereisd. En daar met engelengeduld honderden handtekeningen heeft gezet op de meest uiteenlopende voorwerpen. Alles met een grijns van oor tot oor. Daar wint hij voor mij de titel Vriendelijkste Hockey Persoonlijkheid al mee.

De jongens vonden het helemaal super. Hebben vol bewondering naar de bal en stick trucjes van hun held gekeken, koesteren hun gesigneerde hockeysticks en dromen dat op een dag ook zij hun handtekening mogen uitdelen…Niks mis met dromen toch ;-)

Buddies

2008-04-11T21:19:00.008+02:00

Je zou misschien verwachten dat dit gaat over de innige vriendschap tussen mijn zoon en zijn beste vriendje. Of over de onvoorwaardelijke liefde tussen dochter en hond. Maar nee, ik heb het over die plakdingen, waarmee je vroeger [of misschien nog steeds] je favoriete helden aan de muur kleefde.

Ik was eigenlijk het bestaan van de stopverfachtige uitvinding vergeten. Stom stom stom! Want ze hadden me heel wat ergernissen kunnen besparen. Het zit namelijk zo.

Al ruim een jaar geleden hebben we onze hal een fris kleurtje groen geschilderd. Want dat staat zo gezellig met van die zwarte Ikea fotolijstjes. Het hele plaatje had ik al in mijn hoofd. R heeft het schilderwerk gedaan. En ik mocht aan de slag met de fotolijstjes. Alleen had ik de taken beter anders kunnen verdelen. Want het schilderen van de muren had heel wat minder voeten in aarde dan die lijstjes. Het netjes waterpas hangen was nog het minste probleem.

Eenmaal aan de muur bevestigd, heb ik welgeteld vijf minuten van een keurig symmetrisch, uitgelijnde foto collage kunnen genieten. Toen trok R de gangdeur dicht en hingen al mijn lijstjes scheef. Tja en dan moet je net mij hebben. Ik, de niks-mag-scheef-hangen neuroot.
Vervolgens ben ik van alles gaan bedenken om het probleem van de verschuivende fotolijstjes te verhelpen. Maar helaas zonder gewenst effect.

Gewoon maar weer iedere keer, dag in dag uit die lijstjes recht hangen dus. Het begon bijna therapeutische vormen aan te nemen. Het hielp me bijna van mijn niks-mag-scheef-hangen manie af. *Bijna* Want van de week zag ik precies dezelfde lijstjes bij vriendin E hangen. Recht! En zo kwam mijn frustratie weer boven borrelen.

Hoe kreeg zij dit voor elkaar? Wat is haar geheim?
Blijkbaar hangen haar lijstjes aan een iets stevigere muur dan ons eigen gipswandje en blijven de lijstjes gewoon spontaan recht hangen. Maar de lieverd dacht wel even hardop met me mee.

Weet je, zouden van die ‘buddies’ niet helpen.
Buddies?
Ja van die posterplakkers, wacht ik pak ze wel even…
Oh natuurlijk buddies!
Eureka! Na lang zwoegen is het eindelijk voor elkaar. Eveline, je bent een kanjer. Je bent gewoon mijn super buddy =)

Een blijvertje

2008-04-09T20:54:00.004+02:00

In alle hectiek van verjaardagen en kinderfeestjes, zou ik het bijna vergeten zijn. Maar vandaag zijn R en ik precies 19 jaar bij elkaar.

NEGEN-TIEN. Een magisch getal, want dat betekent dat ik vandaag precies evenveel jaren zonder R ben geweest, als met hem.
Best een raar idee. Maar het maakt me wel trots en blij.

Over een hoop dingen twijfelde ik toen ik negentien was. Deed ik wel de juiste opleiding. Had ik wel de goede afstudeerrichting gekozen. Wat voor baan wilde ik gaan zoeken. Profit, non-profit pfff….

Maar over R was geen ene twijfel mogelijk. Dat was tenminste duidelijk vanaf het allereerste moment. Dit is een blijvertje =)

* Een foto letterlijk en figuurlijk uit de oude doos. Gemaakt door vrienden in Thunder Mountain, EuroDisney '92

De Piano

2008-04-08T21:55:00.005+02:00

Geweldig vindt ze het.

Ze mag zomaar van vriendin E. achter de piano zitten.
Op de gloednieuwe piano kruk. Waar je heerlijk rondjes op kan draaien.
En bij alleen zitten en draaien blijft het niet. Nee, ze mag er zelfs op ‘spelen’.

Van mama mag het niet.
Maar van E. lekker wel.

En het is haar piano.
En haar piano kruk.
En haar huis.
En dan gelden ook *haar* regels.
Dat zegt mama altijd zelf :p

Gelukkig mag 'mama' ook even wat foto’s maken met E’s camera van deze concert pianiste in de dop.
Ik zou het ontzettend leuk vinden als ze later ook piano wil gaan spelen. Een klein gemis uit mijn eigen jeugd ;-)

She loves it.

Friend E. allows her to sit behind the piano.

On the brandnew piano stool. That can go round and round and round.

And sitting and turning isn’t all. No, she can actually ‘play’ the piano.

Mom said no.

But E. says it's OK.

And it is her piano.
And her piano stool.

And her house.

So then we go by *her* rules.

That’s what mommy always says :p

Fortunately I'm allowed to take some picture with E’s camera of our future concert pianist.I’d love for her to have piano lessons one day. A small absence in my own childhood ;-)

Acht

2008-04-07T10:08:00.003+02:00

Vandaag vieren we jou.
Vrolijk zingen [sorry Jester, blaffen] we je toe.

Je straalt van oor tot oor. Al weken kijk je uit naar deze dag. Eindeloze verlanglijstjes heb je gemaakt. Maar iedere dag staat er weer wat anders op. Geen wensen hebben is lastig, maar zo’n wispelturig lijstje maakt het er ook niet makkelijker op.

Als J op zijn verjaardag een halve * DS krijgt [* de andere helft moet hij zelf bijleggen], wordt alles rigoureus van de lijsten gewist en weet je het zeker. Die wil jij ook!

We kijken het een paar dagen aan.
We kennen je inmiddels.
Er kan nog een hoop veranderen ;-)
Maar nee, je houdt het echt bij een zilverkleurige DS.

Zaterdagochtend. Nog een laatste check. Je blijft erbij. Spaarpot is al gecontroleerd voor de eigen bijdrage. Dat is geen probleem. Dus de DS wordt het. En je bent helemaal blij.

Van harte gefeliciteerd Thijmen!

Today we’re celebrating you.
We sing [sorry Jester, bark] for you cheerfully.

You’re face is beaming. For weeks you’ve been waiting for this day. Endless lists you’ve made with things you like to get. But they change daily. Not having any wishes is hard, but these fickle lists aren’t making things easier either.

When J gets half * of a DS for his birthday [* the other half he has to chip in himself], all lists get erased and you know for sure. You want one too!

We wait a few days.
We know you pretty well by now.
Things can change ;-)
But not this time, you really want a silver colored DS.

Saturday morning. One final check. You stick with it. Even emptied your piggy bank to make sure. No problem there. So it’s really going to be a DS. And you’re so happy.

Happy birthday Thijmen!

Mijn superheld

2008-04-06T06:37:00.003+02:00

Lieve Thijmen,

Morgen is het alweer acht jaar geleden dat je je bijzondere entree deed.
Je bent lekker thuis geboren. En het ging allemaal prima… totdat we zagen dat je wel een heel klein manneke was. Niet eens 5 pond. Maar 5 gram zwaarder dan je 5 weken te vroeg geboren broer. Niet goed.

Je had moeite je kleine lijfje warm te houden en drinken was ook lastig. Nog geen 8 uur na je geboorte, rende ik met je door een ziekenhuis om je zo snel mogelijk in een couveuse te krijgen. Flinke stress.

Daarna waren de eerste drie maanden een roze wolk, maar toen kreeg je andere uitdagingen: vreselijk eczeem, nare allergieën, angstaanjagende kinkhoest (weer naar het ziekenhuis) en aansluitend astma. Het was drie jaar sukkelen. Toen was je er van af. Even geleidelijk als het allemaal begonnen was.

Je hebt je er als je favoriete held Superman doorheen gesleept. En ook nu krijgen nieuwe uitdagingen je niet klein. Altijd ben je ons vrolijke mannetje geweest en gelukkig ook gebleven ;-)

Lieverd, jij bent *mijn* superheld. Je opgewekte karakter, je zorgzaamheid en je optimisme. Ik kan nog veel van je leren.
Ik ben zo blij dat ik je mama mag zijn.

Dikke kus,
mama

Nijntje

2008-04-04T15:54:00.003+02:00

De nieuwe aktie van Bruna.
Moet ik hier verder nog iets over zeggen.....

Nah, dacht het niet ;-)

[nog 20 te gaan]

Tien

2008-04-02T21:50:00.004+02:00

En zo is-ie dan nu, tien jaar!

Net wakker gezongen door de familie. Ogen nog halfdicht van de slaap [of was het nou door die nare flits van het fototoestel, bedankt mam!]

Traditie getrouw volgt dan een ontbijt op bed [niet zo erg uitgebreid dit keer] met natuurlijk een beschuit met blauwe muisjes en cadeautjes.

Na beneden nog wat meer te hebben gegeten en natuurlijk even met de nieuwe aanwinsten te hebben gespeeld is het toch tijd om naar school te gaan.

En tien is gelukkig nog niet te oud voor traktaties. Het zijn mini cakejes, vermomd als zakjes popcorn. Ik vond ze zelf best geinig :p

's Middags hebben we gelijk zijn verjaardag met zijn vriendjes gevierd. Een beetje avontuurlijke invulling. We zijn gaan wandklimmen bij Yellow Stone in Roosendaal. [Nog ontzettend bedankt voor de tip Esther, het was helemaal toppie!]

Na duidelijke instructies mocht het gezelschap de eerste poging wagen. Aan R en mij de eer om het hele spul te zekeren, zodat ze niet te pletter zouden vallen, als er iets mis zou gaan. Maar het ging allemaal prima en we hebben met z'n allen een super middag gehad.

Jochem klimt naar boven.

[Uhm, die zwarte sokken waren eigen initiatief :p tja je moet ze 'loslaten' hè =) ]

Iedere keer weer even controleren of alles goed vastzit. Check, alles goed, dan mag je omhoog!

Zo'n wiebelende touwladder is een flinke uitdaging, maar wel erg leuk.

En dan wordt haar immense geduld beloond.

Ze heeft zich echt voorbeeldig gedragen. Heeft braaf zitten wachten [en iedereen die onze M persoonlijk kent, weet dat dat voor onze stoere ik-wil-met-alles-meedoen-want-wat-zij-kunnen-kan-ik-ook meid een topprestatie is].

Rolf, de instructeur vindt ook dat ze superlief is geweest en verzint de ultieme beloning...

Zij mag ook in vol ornaat omhoog. Zie dat grijnzen dan =)

Mijn kanjer

2008-04-01T14:55:00.005+02:00

Lieve Jochem,

Daar lig je dan.

Morgen is het alweer tien jaar geleden dat je best een beetje onverwacht het daglicht zag.
Na 35 weken hield je het voor gezien daarbinnen en was je klaar voor het grote avontuur. We wisten gelijk wat voor vlees we in de kuip hadden:

Nieuwsgierig, enthousiast en een tikkeltje ongeduldig.

Je bent het nog steeds. En een doorzetter. Dat liet je die eerste weken ook gelijk al zien.

Lieverd, je lijkt eigenlijk niks meer op dat kleine bundeltje van 2.345 gram en 46 centimeter. Maar mijn gevoelens blijven hetzelfde. Ik vind je een kanjer.

Dank je wel dat je tien jaar geleden bij ons bent gekomen.

Liefs,
Mama

Dear Jochem,

And there you were.

Tomorrow, ten years ago you made your entrance into the world.

Quite unexpected I must add. As after 35 weeks on the inside, you decided you had enough and felt ready for the big adventure on the outside. We knew what you were like that very instant:

Curious, eager and a tad impatient.

You still are. And one with perseverance. You showed us that from the start too.

Sweetie, you don’t look anything like that little bundle of barely 5 lbs. and 18 inches. But my feelings for you remain the same. You rock. Thanks for making us a family ten years ago.

Love,
mom

Mine too

2008-03-29T18:44:00.001+01:00

Net uit bad.
Fris gewassen haartjes.
Heerlijk geurend naar de Zwitsal [hé het is mijn laatste, dus waarschijnlijk blijf ik dit voor haar kopen tot ze naar de middelbare school gaat ;-)].

En dan trekt ze haar nieuwe pyjamaatje aan. Met de tekst: My heart is full of love for you...
En ik smelt en denk, mijn hart ook lief klein poppetje van me!

Straight from the tub.

Freshly washed hair.

The sweet smell of baby shampoo [hey, she's my last one, so I'll probably keep buying this stuff untill she goes to highschool ;-)].

And then she slips on her new PJ's, that say: My heart is full of love for you...

And I melt and think, mine is too my sweet, precious pumpkin.

Arme schat

2008-03-25T15:00:00.002+01:00

Heel wat keren is het goed gegaan. Maar deze keer dus even niet. Voor de tigste keer viel mijn cameratas op de grond. Dit keer van een riante hoogte. PATS op de stenen vloer. AU!

Met mijn fototoestel is gelukkig niets aan de hand. Maar mijn telelens heeft de val niet overleefd. Het glas is kapot en nu ben ik heel, heel, ja echt ontzettend vreselijk ontroostbaar verdrietig. Het voelt alsof ik mijn kind uit mijn handen heb laten vallen. Een enorm schuldgevoel knaagt nu aan me.

Misschien kan de fototoestellen dokter hem er weer bovenop krijgen. Ik hoop het maar voor hem [en een klein beetje voor mezelf ;-)].

So many times no damage was done. But not this time. For the umpteenth time my camera bag dropped on the floor. This time from a substantial height. BOINK on the tile floor. OUCH!

My camera is all right. But my zoom lens didn’t survive the fall. The glass is broken and now I’m really, very, yes extremely, inconsolably sad. It feels like dropping your baby. And this terrible feeling of guilt is eating me away.

Maybe the camera doctor knows how to make him well again. I do hope he can, for his sake [and a little bit for my own ;-)].

Dreamin' of a White Easter!

2008-03-24T07:30:00.001+01:00

Tweede Paasdag. Half zeven vanochtend.

Six thirty a.m.

Vrolijk Pasen!

2008-03-24T06:37:00.004+01:00

Eerste Paasdag. Een dag vol verrassingen…

Sneeuw! * spelletje * eieren zoeken *ander spelletje * mooi paasjurkje [ondanks de sneeuw ;-)] * weer eens een spelletje * uitgebreide brunch * ineens een paar zonnestralen * spelletje? * tuinieren * ritje naar huisartsenpost * de rest doet een...juist spelletje * meer sneeuw * eitjes verven [eindelijk] * lekker avondeten * OK een laatste spelletje dan maar, om het af te leren =)

Picture of the Day. Where could those eggs be hidden...

Sure you can have two baskets sweet pea. Choosing is never easy!

Shot of the Easter Dress, while doing a ... board game ;-)

Our trooper, all perked up again, after his minor accident.

And the final game =)

Easter. A day full of surprises…

Snow! * board game * egg hunt * other board game * pretty easter dress [snow doesn’t bother us ;-)] * board games * very scrumptious brunch * sudden rays of sunshine * board games * some yard work * trip to the ER * while the others are playing....right a board game * more snow * painting eggs [at last] * delicious dinner * OK one more game, but this really is the last one =)

Wet wet waterbed

2008-03-22T21:28:00.003+01:00

Vanochtend wordt R enigszins gealarmeerd wakker. Aan ‘zijn’ kant van het bed zijn de lakens en dekbed behoorlijk nat. Als alle ‘ongelukjes’ zijn uitgesloten, beginnen we toch het ergste te vrezen. Het zou toch niet… Dat kan toch niet waar zijn… R trekt haastig het beddengoed weg, maar daar geen nattigheid! Misschien toch geen lek waterbed? En dan vind ik dit:

Dora the Explorer. M’s favoriete badspeeltje. Met haar flippers nog aan. Ze sleept werkelijk alles mee ons bed in. Kussentjes, dekens, my little ponies. De hele bliksemse bende. We nemen het allemaal voor lief. Maar nu ze ook haar volgelopen bad troep mee begint te nemen, wordt het tijd voor een serieus gesprek ;-)

This morning R wakes up slightly alarmed. The sheets and comforter on ‘his’ side of the bed are pretty wet. When all ‘accidents’ are ruled out, we start to worry. This can’t be happening… No way… In a rush R pulls away the covers, but no everything underneath is OK! No leaking waterbed after all? And then I find her:

Dora the Explorer. M’s dearest tub toy. Still wearing her fins. She really drags about everything inside our bed. Pillows, blankies, my little ponies. The whole charade. We put up with all of it. But now she also starts bringing her soaking wet tub sh*t, it’s time we have a serious conversation ;-)

Boek Tip

2008-03-20T19:30:00.003+01:00

Een cadeautje van R. Omdat we allebei zo onder de indruk waren van het eerste boek van Khaled Hosseini. En het daarna ook niet droog konden houden bij de verfilming van The Kite Runner [De Vliegeraar].

Erg verrassend was het dus niet. Ook dit tweede boek is prachtig. En Duizend Schitterende Zonnen, zorgde alweer voor zo’n Duizend Schitterende Tranen ;-)

It was a gift from R. Because we both were so impressed by Khaled Hosseini’s first novel. And we also loved the movie The Kite Runner.

I guess it wasn’t very surprising. Also his second novel A Thousand Splendid Suns is simply Splendid ;-)

Zo kan het ook

2008-03-18T19:28:00.005+01:00

Van wie ze het hebben is een raadsel. Ik ben helemaal niet zo’n verzamelaar [nouja het nodige stof in mijn huis daargelaten, maar dat telt geloof ik niet]. Het enige dat ik me kan herinneren ooit te hebben gespaard, zijn die miniatuur flesjes sterke drank. Uiteindelijk heb ik ze weg gegeven. Het moest maar worden afgestoft en de inhoud kon me gestolen worden. Op een incidenteel glaasje wijn na, drink ik geen alcohol.

Misschien ben ik mijn eigen verzamelwoede vergeten. Daarom leg ik het nu maar vast van mijn eigen kinderen. Want die kunnen er wat van. Hebben ze hun verzameling voetbalkaartjes compleet willen ze weer de totale smurfen familie vergaren. Dit keer moesten ze zelf maar creatief zijn. En dat zijn ze blijkbaar, want terwijl alle AH’s door hun smurfenvoorraden zijn geraakt, hebben ze toch alle vijftien figuurtjes weten te bemachtigen. Met dank aan lieve familieleden en genereuze vriendjes. Zo kan het dus ook =)

Grote Smurf , Bril Smurf , Klus Smurf , Bak Smurf , Boodschappen Smurf , Smurfin , Lol Smurf, Luilak Smurf , Muziek Smurf , Gargamel , Baby Smurf , Potige Smurf , Mopper Smurf, Voetbal Smurf , Azraël

My all time favorite smurf ;-)

Where they got this gene is a complete mystery. I’m not really a collector at all [except for a lot of dust in my house, but I don’t think that counts] . The only thing I remember collecting are those miniature liquor bottles. After a while I gave them away. Too much dusting and I could care less about the content. Sure I drink an occasional glass of wine, but other than that I don’t really like alcohol.

Maybe I’ve just blocked my own collecting angers. So to make sure my kids won’t forget theirs, I document them carefully ;-) Because the boys are collectors with a capital C. They just completed their soccer cards collection and now they want to gather the entire smurf family. This time I told them they were on their own, so be creative. And they are. Because even as all Albert Heijn Supermarkets ran out of the little blue creatures, the boys did collect all fifteen of them. Thanks to dear relatives and generous friends. I liked this a lot better =)

Het Kunstproject

2008-03-17T19:19:00.005+01:00

In samenwerking met de kunst uitleen van de bibliotheek, doet groep 6 mee aan een kunstproject. Onder begeleiding van iemand met verstand van kunst gingen we vandaag een rondje door het dorp [of stad, ik ben er nog steeds niet uit]. Ik mocht mee om dit zootje ongeregeld te begeleiden en was aangenaam verrast.

Want wat kan je verwachten. Spreekt het wel of spreekt het niet tot de verbeelding van 9/10 jarigen. Gelukkig waren ze allemaal razend enthousiast. Kunstkenner José bracht het ook leuk.

Per twee kregen ze van de bieb een digitale camera te leen plus een vragenlijst over de diverse kunstobjecten. Leuk en leerzaam tegelijk. Ook voor mij, want zo kom je er nog eens achter dat je een heus kunstwerk van *de* Marte Röling in je dorp/stad hebt staan. Toch wel gaaf hè =)

Me taking a picture of you taking a picture of art

Talking about art with fourth graders [groep 6] is fun.
Pegagus - Het gevleugelde paard - Kees Keijzer

Un Stijloor

Glaskunstwerk -Jan van den Brink

Het Uilenbos - Marthe Röling

Together with the art section of the public library, J’s fourth grade is doing an art project. Today we went on a tour through our town together with someone with a nice amount of art knowledge. I was one of the chaperones of this rowdy crowd and was pleasantly surprised.

Because what can you expect? Is art or is it not appealing to 9/10 year olds. Fortunately all of them were very eager. As art lover José had an interesting story to tell.

Every two students were lend a digital camera from the library and a questionnaire about all the art we were going to see. It was both fun and educational. For me as well, because today I’ve learned our town has its very own Marte Röling [famous Dutch artist] object. Pretty cool huh =)

Groene vingers en zwarte handen

2008-03-15T18:40:00.008+01:00

Groene vingers. Kan niet echt zeggen dat ik die heb. R wel. Dus die wordt meestal voor allerlei 'tuinhoudelijke' karweitjes gespannen.

Vanmiddag mocht hij een of andere rotplant uitgraven. Zo'n ding met enorme scherpe bladeren, waar je je handen iedere keer aan open haalt als je er alleen maar onschuldig langs wilt lopen. Ik kan natuurlijk zeggen dat de naam ervan me even is ontschoten. Maar wie hou ik nu voor de gek. Ik heb al moeite met de namen van planten die ik mooi vind, dus denk maar niet dat ik mijn hersens belast met spuuglelijke dingen ;-)

Goed, dit nare ding was natuurlijk enorm gaan woekeren. Dus het was een heidense klus om het uit te graven. Geloof niet dat manlief zo blij met me was. Maar het is wel een duidelijk bewijs van zijn grenzeloze liefde voor me [dank je schat]. Na een hoop gezwoeg en stil getier [ik zag het hem denken] was de fijne plant uit de tuin verdwenen en restte alleen nog een groot gapend gat.

{{{Yes}}} Dachten we met zijn vijven...

Ik, yes dat ding is weg!

R, yes eindelijk van die rotklus af!

T en M, yes een berg aarde om in te spelen!

J [ester in dit geval], yes het begin van de kuil is al gemaakt, kan ik het verder afmaken!

De laatste had pech, want zijn 'yes' ging mooi niet door, maar de anderen waren met recht blij. T en M hebben heerlijk zitten spelen met aarde, scheppen, spade en hark.

Of ze groene vingers hebben is nog de vraag, maar met zwarte handen hebben ze in ieder geval geen probleem =)

Running for Food

2008-03-14T21:41:00.004+01:00

Vanmiddag in een heerlijk Lente zonnetje holde Jochem mee in een sponsorloop. School organiseerde deze voor het goede doel.

Natuurlijk hebben we hem goed gesponsord, wat de Voedselbank de nodige potten pindakaas, blikken mais, pakken rijst, rollen wc papier, tubes tandpasta en ga zo nog maar even door gaat opleveren.

Dat wordt maandag niet fietsen naar school. Want hoe krijgen we in hemelsnaam deze hele voorraad die kant op =)

One of the teachers was taking care of a proper warming up.

Final lap

Red and tired, but pretty pleased too ;-)

This afternoon Jochem was running for charity on a lovely, sunny Spring day. School was organizing this fundraiser.

And of course he did raise some fund ;-) So the Food Bank can expect a fair amount of jars of peanut butter, cans of corn, boxes of rice, TP rolls, toothpaste and so on.

We’re definitely not biking to school this Monday. Cause how in the world am I going to get all this stuff that way =)

Het leven is een grote puzzel

2008-03-13T14:36:00.007+01:00

Stukjes, stukjes, nog eens stukjes

En die horen aan elkaar

En leg jij het laatste stukje

Is de puzzel ook weer klaar

Is het moeilijk of eenvoudig

Lukt het wel of lukt het niet

Dat kun je alleen maar zeggen

Als je straks het plaatje ziet

~ Marianne Busser/Ron Schroder

Voetbalkaartjes vervolg

2008-03-12T20:26:00.005+01:00

Het Plus Supermarkt era is weer voorbij. Afgelopen week is de voetbalkaartjes actie afgerond. {{{Pfff, zucht van verlichting}}} Ik kan nu mijn boodschappen gewoon weer lekker om de hoek doen.

Ze waren nog zo voorbereid. Reken er maar op dat het niet lukt om je map vol te krijgen. Sommige kaartjes heb je straks dubbel [of drie en vierdubbel zelfs :p] en andere heb je niet. Ze hadden er vertrouwen in, maar toen het einde naderde en er toch nog een hoop lege plekjes in het album zaten, begon het gesputter. Moet je echt niet nog wat boodschappen doen mam. Nee, dus. Donderdag was echt mijn laatste ritje naar de Plus en daar moesten ze het maar mee doen.

Ze baalden wel een beetje. Jochem moest nog 22 spelers. Thijmen 55.... Maar ik had goed nieuws voor ze. De caissière had me ingefluisterd dan er vandaag een voetbalkaarten ruilbeurs zou worden georganiseerd. In het lokale buurthuis. Wie verzint het =)

Als verrassing heb ik ze daarmee naartoe genomen vanmiddag. Ze waren zo enthousiast. Het werkte gewoon aanstekelijk {{{schaam schaam}}}. Samen met de jongens heb ik me in de ruilhandel gestort. Eerst nog netjes ruilen, maar al gauw hadden de meeste voetbalfans hun mappen vol en werden de kaartjes gewoon weggegeven. Wat waren ze blij met hun volle map.

Ik ben ook blij. Weer een les geleerd. Want in deze reclame kuil val in niet meer. Sorry schatten geen smurfen, voetbalstickers of weet ik niet meer voor jullie. Ik doe lekker mijn boodschappen waar ik het wil, haal benzine bij de goedkoopste pomp en laat me door geen reclame stunt meer leiden.

Zo hier staat het, zwart op wit ;-)

Mega Minke

2008-03-11T18:48:00.011+01:00

Is het een vliegtuig?

Is het een vogel?

Nee dat is het niet!

Het is Mega Mindy die je aan de hemel ziet...

Als het de hele dag regent en je 'buitenkind' dus niet naar buiten kan. Slaat soms weleens de verveling toe.

Gelukkig is ze altijd weer blij te maken met verkleedkleren.

En als mama het dan voor de verandering ook nog eens goed vindt, dat je je als een 'echte' Mega Mindy mag gedragen.

Is de regen vergeten en het feest helemaal compleet =)

Toch even laten zien dat al het mega stuntwerk onder supervisie van grote broer gebeurde ;-)

Wohohohohohohohooo

2008-03-08T16:08:00.003+01:00

....Why's this song stuck in my bra-ain!

I do like this song. But sometimes I just wish that one-liner wohohohohohohohoooo, why's my life so boring could vacate my head again.

De Minnares

2008-03-07T18:59:00.003+01:00

Zes jaar had ik zijn onverdeelde aandacht.
Zes jaar was ik weer zijn nummer een.
Zes jaar heb ik zijn strakke, rimpelloze, onberispelijke minnares op een zijspoor weten te zetten. En was hun liefde eventjes bekoeld.

Maar vandaag kwam er bruut een einde aan. Ze is weer terug in ons leven. Nog even mooi als altijd.
Ik zie die blik in zijn ogen. En ik weet het al, daar valt niet tegen te vechten.
Het is gewoon geen eerlijke strijd.
Concurreren met een….. ZEILBOOT!

For six years I had his undivided attention.

For six years I was his number one.

For six years I was able to dethrone his tight, smooth, flawless mistress.

And for a while their love was somewhat dampened.

But today that all ended again. She’s back in our lives. Pretty as ever.

I see the look in his eyes. And I know, I’m doomed.

This isn’t a fair battle.

Competing with a …..SAILBOAT!

Two minutes and she was already on her daddy's side. Wearing a life jacket, ready to roll =)

De Onderscheiding

2008-03-04T21:39:00.005+01:00

Vanmiddag kregen 1500 (!) militairen in het Gelredome een medaille voor hun werk in Afghanistan.
Eén van die 1500 was mijn eigen held. Het is inmiddels zijn zesde onderscheiding voor vredesmissies.

Nieuw voor ons was dat ook wij een beetje zijn onderscheiden. Ik kreeg een verzilverd roosje om op te spelden [niet echt mijn smaak, maar het gebaar wordt zeker gewaardeerd] en voor de kinderen kreeg R een speciaal kindermedaillon mee. Dat vond ik echt helemaal super.

Ook zij hebben tenslotte een geweldige prestatie geleverd. Drie en een halve maand doorkomen zonder je papa [met andere woorden opgezadeld zitten met alleen maar die moeder ;-)] valt niet mee. Daar verdien je zeker een gigantische medaille voor.

Goed gedaan jongens!

This afternoon 1500 (!) soldiers were decorated in Arnhem for their work in Afghanistan.
One of those 1500 was my own hero. It’s his sixth medal for peace keeping missions.

New to us, were the ‘decorations’ for spouses and kids. I got a silver plated rose [not entirely my taste, but hey it’s the thought that counts] and the kids got a special children’s medallion. That I really think is absolutely super.

After all they have put up a tremendous achievement. Getting through three and a half months without your daddy [in other words being stuck with mom alone ;-)] is not easy. And absolutely worth the biggest medal there is.

So once again guys, well done!

In de Krant

2008-03-03T13:28:00.006+01:00

Vanochtend sla ik de krant open en kijk familie op pagina 3.
Niet van mijn eigen kant. En ook niet van R. Maar wel familie van....de hond.

Een mooie foto van Skye [de dochter van de fokker] en een van hun tien [!] bearded collies. Best grappig. Hoewel het Jester niet zo bijster veel kon boeien ;-)

This morning as I turn the page of the newspaper I see some relatives.
Not from my side of the family. And neither of R's. But a relative of....the dog.

A cute picture of Skye [the breeders youngest daughter] and one of their ten [!] bearded collies. Pretty funny. Only Jester could care less ;-)

Dagje Amsterdam

2008-03-02T21:11:00.005+01:00

Ik durf het met een groot aantal Rotterdamse bloedverwanten bijna niet hardop te zeggen, maar ik vind Amsterdam een erg leuke stad. Vandaag waren we weer even bij R’s oudste zus op bezoek en dan proberen we ook vaak nog wat cultuur op te snuiven.

Dus daar gingen we met zijn allen [vijf volwassenen en negen neefjes /nichtjes] in de tram. Dat op zich is al een uitje voor ons provinciaaltjes! En terwijl je in ons eigen Brabantse dorp bijna alleen de vogeltjes hoort fluiten op zondag is het in Amsterdam een drukte van belang. Zodat je ook gewoon op zondag moet staan in de tram =)

We hadden een aantal opties bedacht. Jochem wilde graag naar het Anne Frank huis, maar gezien de leeftijden van de tweede generatie [tussen de 3 en 12], hebben we toch maar besloten om naar het Joods Historisch Museum voor kinderen te gaan. Een prima beslissing.

De jongsten waren misschien wel te jong voor het opgaven boekje, maar zeker niet voor het bakken van de challe. Dat vonden ze allemaal super. Het was een leerzame middag, die we hebben afgesloten met een heerlijke pastamaaltijd. Niet erg koosjer, want we hebben, na alles wat we geleerd hebben over de Joodse keuken, toch gewoon geraspte kaas over de gehakt saus gestrooid ;-)

With so many relatives from Rotterdam it’s almost scary to admit I really like the city of Amsterdam. Today we were visiting R’s sister and then we usually try to do something cultural like going to a museum.

So off we go, with a party of 14 [5 adults and 9 cousins] heading to the subway. That alone already is a fieldtrip for us country folk ;-) While in our own small Southern town you can hear the birds sing on Sundays ;-) Amsterdam is full of life. So also on Sundays there's no place to sit in the sub =)

We thought of several options to do. Jochem wanted to go see the Anne Frank house, but as the ages of the second generation vary [3 – 12 years], we picked the Jewish Historical Museum for Children. Very interesting. Maybe the youngest family members were too small for filling out the assignment, they could still participate in other things. Like baking the Jewish bread. They all loved doing that.

We had a very educational afternoon. And ended it with a delicious pasta dinner. Only not very kosher, because after all we’ve learned about the Jewish kitchen we did add some grated cheese on the meat sauce ;-)

When nature calls

2008-03-01T22:57:00.005+01:00

Ze is lekker in de tuin aan het spelen. En dat gaat met heel wat geklets en gegiechel gepaard.

Jester, de hond, wordt met grote regelmaat de les gelezen. Zoals zij het waarschijnlijk regelmatig van haar broers te horen krijgt. Nee, Jester dat mag niet! Dit vind ik niet leuk! Jester wat maak je toch een rommeltje! [Huh?] Dit klinkt als een hele aardige impressie van….juist mezelf!

Dan hoor ik een tijdje niks. Het wordt zelfs opvallend stil. En opvallende stiltes, betekenen meestal onraad bij ons thuis. Het is hier niet zo vaak stil ;-) Misschien toch verstandig om eens even te gaan kijken.

Hond heeft in ieder geval geen rommel gemaakt. Tenminste niet zodanig dat het opvalt in onze toch al niet zo opgeruimde tuin. Maar waar is Minke. We hebben flink wat plekjes waar ze zich kan verstoppen. Haar favoriete spelletje. En als ik haar roep reageert ze niet. [Een klein onhebbelijkheidje van mijn lieve schat.]

Waar zou ze toch zitten. Dan vind ik haar en even kan ik mijn ogen niet geloven. Ik dacht dat met name jongetjes notoire wildplassers waren. Maar zie hier. Ook mijn lieve prinses vindt het buiten plassen wel wat hebben. Op een lege bloempot doet ze triomfantelijk haar boodschap. Zich van geen kwaad bewust…of toch?

She’s playing happily in our backyard. Doing so with lots of chatter and giggles.

Jester, the dog, is being bossed around frequently. Probably like she often gets by her brothers. No, Jester you can’t do this! I really don’t like that! Jester, you are making a mess! [Huh?] This sounds like a pretty good impression of….right me!

Then all of a sudden I don’t hear anything. As a matter of fact is getting awfully quiet. And silence in our house, usually means mischief. It doesn’t get here very quiet often ;-) So maybe I better go take a look.

Dog didn’t make a mess after all. At least not that I can see in our already not so very tidy back yard. But where’s Minke. There are tons of spots she can hide. One of her favorite games. When I call her name, she doesn’t respond. [Something she really needs to work on.]

Where can she be. Once I find her I first can’t believe my eyes. I thought only little boys loved outdoor tinkling. But no, it’s also pretty appealing to my darling princess. Sitting on an empty flowerpot she’s joyfully doing her business. Feeling completely innocent….or not?

Snelle happen

2008-02-26T14:50:00.004+01:00

Ik vind koken hartstikke leuk, maar doordeweeks is mijn streven meestal om in zo’n twintig minuten het avondeten op tafel te krijgen. Het lukt niet altijd. [De favoriete ovengerechten moeten vaak al minimaal een half uur in de oven.] Maar met mijn gelauwerde Pilaf lukt het toch altijd weer. In twintig minuten op tafel en binnen twintig minuten naar binnen =)

Zet op boodschappenlijst:
2 kipfilets
blik perziken op siroop
2 grote uien
1 groene paprika
flinke scheut ketjap manis
theelepel sambal
eetlepel bloem
witte rijst

Haal uit boodschappentas en:
Snij de kipfilets in stukjes. Braad lekker bruin in hapjespan [of iets anders]. Voeg de klein gesneden ui en paprika toe. Fruit een minuut of twee. Voeg sap van de perziken toe [houdt de perziken achter in het blik] en voeg de ketjap en sambal toe. Laat warm worden en bindt de saus met wat gezeefde bloem. Snij de perziken klein. En voeg deze als laatste toe aan de saus. Serveren met witte rijst.

Iemand anders nog gezonde snelle happen in de aanbieding. Ik hou me aanbevolen!

I love to cook. But on weekdays my goal usually is having dinner on the table within twenty minutes. Sometimes it takes a little longer [things from the oven usually take at least thirty minutes]. But our favorite Pilaf dish is a winner. Fixed within twenty minutes, gone in even less =)

Add to grocery list:
2 boneless chicken breasts
can of peaches
2 onions
1 bell pepper
some soy sauce
teaspoon sambal [if you can find it anywhere]
tablespoon flour
white rice

Remove from paper bags and:
Cut up chicken and bake until golden. Cut onion and bell pepper and add to chicken for a minute or two. Add juice of peaches [keep peaches in the can], soy sauce and sambal. Let it simmer and thicken the sauce with some sifted flour. Cut the peaches and add to the sauce. Eat with white rice.

Anyone else having healthy fast dinners in store. I'm all ears!